Tag Archives: werkzoekend

FREELANCE Aan de slag

Schermafbeelding 2015-02-12 om 10.57.10


Stilte
Excuses voor de lange stilte. Ik heb er een goede reden voor: werk!  Sinds begin januari ben ik voor een aantal maanden freelance coördinator van MuseumService. Freelance ja, ik ben voor mezelf begonnen. Ik schreef natuurlijk nu en dan stukken, viel in bij mijn oude werkgever en al die tijd vroeg ik me af wat ik wilde – terwijl ik uiteraard solliciteerde en werkte aan Uitgewerkt – een vaste baan, of toch zzp’er?  Als ik toch eens mijn werk kon maken van wat ik nu doe, dacht ik dan. MuseumService bood die kans. Eigenlijk had ik daar stap voor stap verslag van willen doen, maar dat is zo eenvoudig niet, op een openbaar dagboek. Voor je het weet rijd je jezelf in de wielen.

Starten
Nu zit ik bij het UWV in het starterstraject. Ik ontvang 26 weken 29 % minder WW-uitkering en hoef niet te solliciteren. Het is een mooie regeling, want ik geniet gedurende het half jaar best of both sides: ik ontplooi mezelf als ondernemer en ben tegelijkertijd veilig verzekerd. Inmiddels heb ik de juiste VAR-verklaring aangevraagd en mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. En ik heb een ‘mannetje’ in de arm genomen dat mijn belastingen gaat doen. Ik werk onder de naam Uitgewerkt – Aan de slag, dit blog wordt namelijk mijn levend portfolio. Bovendien vind ik dat de naam de lading op meerdere manieren dekt. Is je oude formule uitgewerkt? Ik ga voor je aan de slag. Ik heb een nieuw plan voor je uitgewerkt, je kunt weer aan de slag. Ik vraag mijn broer visitekaartjes voor mij te ontwerpen en zal een tweede bankrekening openen. En dan voel ik me al een behoorlijke zzp’er. Dat geregel is niet echt mijn hobby, maar ik heb me voorgenomen om het te zien als een interessante exercitie, waar ik wellicht handige do’s en dont’s en how to’s uit kan extraheren voor op ‘Uitgewerkt’.

Netwerken
Zoals ik al eens had beloofd om te doen over het gebruik van social media en je netwerk. Ik geloof daar heilig in. Het werkt veel beter dan reageren op vacatures. De klus bij MuseumService is daar een voorbeeld, want ik kom er aan via mijn sinds april opgebouwde netwerk. Loopbaanexpert en auteur Aaltje Vincent laat in een tekening de levensloop van een vacature zien. De boodschap: ‘De mensen die NU het werk doen, dat jij wilt doen, weten het eerst dat er een vacature is. Zorg dat je in hun vizier staat.’ Netwerken dus. Het is niet voor niks dat het UWV een netwerkgesprek accepteert als sollicitatieactiviteit. Dat kan niet zonder social media, waaronder LinkedIn.

aaltjeVincentDefWeb

 

 

Van de een op de andere dag – OPROEP

studsplacecast

Beeld uit de tv-serie  Studs’ Place

WIL JIJ MET JE VERHAAL IN DE VOLKSKRANT?

daan3Vanaf januari begint romanschrijver, interviewer en historicus Daan Heerma van Voss met een tweewekelijkse interviewserie in de Volkskrant (V-katern, twee pagina’s, één foto) over werklozen / werkzoekenden. In zijn oproep op Facebook zegt hij: ‘Hun verhalen zijn doorgaans niet meer dan voetnoten bij statistieken, of bij een neergaande AEX-lijn. Dat zou ik met deze serie willen rechtzetten. Een echo van Studs Terkel’s Working‘. Mensen ‘from all walks of life‘. Het is tot nu toe lastig gebleken om aan mensen van boven de 55 te komen, en aan mensen met een andere etnische achtergrond dan de Nederlandse. Gesprekken over het leven na het werk, over nieuwe hoop en hopeloosheid, over schaamte en trots, over werk en zelfbeeld. Kent u mensen (het liefst uit deze twee categorieën) die met me zouden willen praten? Mail gaarne naar: vandeeneopdeanderedag@gmail.com. Heel veel dank! Daan Heerma van Voss’

Uiteraard heb ik mezelf eerst voor het hoofd geslagen, dat ik niet met dit interview-idee naar de Volkskrant ben gegaan. Want dit is natuurlijk de manier om te laten zien wat werkloos zijn allemaal met zich meebrengt. Ik hoop dan ook dat ik door deze oproep te verspreiden bijdraag aan een interviewserie met een evenwichtige samenstelling van de Nederlandse bevolking.

Zoek niet (alleen) naar vacatures

471d79093551485a61fae8be4dca2114

DE STAPEL ‘DOOR’
Libelle heeft mijn sollicitatie ontvangen.

‘We hopen je zo snel mogelijk te laten weten of je wordt uitgenodigd voor een eerste kennismakingsgesprek. Gezien het aantal reacties, kan het nog even duren.’

Die reactie krijg ik eigenlijk altijd. Zo lig ik momenteel bij twee uitgeverijen op de stapel ‘door’. Wat nog niet zoveel zegt, omdat het nog maar een eerste schifting is. Ik vind het heel netjes dat ze dit laten weten, want het is uitermate tijdrovend om iedereen steeds netjes op de hoogte te houden natuurlijk.

NETWERKEN

Op Twitter las ik vorige week van een werkgever die voortaan maar afziet van de reguliere manier van nieuwe werknemers zoeken. in deze tijden, met zo ontzettend veel werklozen kost dat veel te veel tijd. Het was een bericht dat nu.nl had geplaatst. De man had een simpele oplossing: zijn werknemers vragen of ze nog mensen kennen die geschikt zijn voor de functie. Iets wat meer werkgevers natuurlijk doen. Dat betekent voor ons werkzoekenden dus dat we niet alleen naar vacatures moeten zoeken, maar vooral tijd en energie moeten steken in het onderhouden en uitbreiden van ons netwerk.

GBH-x-SMWS-x-OAI-29-650x403

1. Netwerkers zijn geen praters, maar luisteraars

2. Zorg dat je jouw meerwaarde duidelijk kunt verwoorden

3. Neem initiatief

4. Gebruik een openingszin in relatie tot de bijeenkomst

5. Bereid 10 onderscheidende vragen voor

6. Laat de gedachte los dat je hier zaken moet doen

7. Creëer tijdens het gesprek al mogelijkheden voor een vervolgcontact

Lees meer

netwerken.nl

mens-en-samenleving.infonu.nl

jobat.be

De hipste straat van Nederland

vc30Eerlijk gezegd ben ik er nog steeds  hyper van. Vrijdagmiddag na een bezoekje aan de huisarts (niets ernstigs: verzwikte voet) kocht ik een bloemetje . Op de Voorstraat. De hipste straat van Utrecht tegenwoordig (The Village, Puha, dat Scandinavische kledingwinkeltje …, ik kom er even niet op). Maar zo hip: het bloemenmeisje was in gesprek met een researcher van de VPRO in verband met een serie over veranderend Nederland. En de Voorstraat staat dan voor Nederland!

‘Voor Tegenlicht?!’ hijgde ik, aangezien ik groot fan ben van het programma. Nee, niet voor Tegenlicht. Omdat ik nogal nieuwsgierig ben, bleef ik  doorvragen.  Door  haar antwoorden werd  ik steeds enthousiaster. Alle aspecten van veranderend Nederland komen aan de orde in de serie. ‘Hier wil ik aan meewerken’, dacht ik. ‘Hier heb ik een mening over en interesse in.’ ‘Werken’ veranderd immers ook. En onder andere dat wil ik op Uitgewerkt onderzoeken. Dat vertelde ik de researcher. Toen werd zij enthousiast en vroeg honderduit. Eind van het liedje: vanmiddag gaan we verder praten. Bij mij thuis, omdat ze graag wil zien waar ik aan mijn blog tik. Ik trots, want ik heb net een werkplaats gemaakt. (Daar moeten we het eens over hebben: Waar moet een goede thuiswerkplek aan voldoen? En ik zou heel graag foto’s zien van jullie werkplek. Dat hoeft dus niet perse een bureau te zijn hè? Ik denk aan een werkbank, een pottenbakkersschuurtje (droom van mij: pottenbakken), nou ja enzovoorts. Ik voel een serie opkomen! Serieus, mail me! (jokeweststrate@gmail.com)

082087

SAMENWERKING Ik hoop op een  samenwerking,  maar dat mag ik hier niet hardop zeggen voor het geval het UWV meeleest. Dan vinden ze acuut dat ik zelfstandig ondernemer ben en dan kan ik fluiten naar een groot deel van mijn uitkering. Oké, dat is tekort door de bocht, maar het scheelt niet veel met de waarheid.

Twee weken geleden woonde ik een voorlichtingsbijeenkomst bij over zelfstandig ondernemen vanuit de WW. Prima voorlichting. Enthousiast, eerlijk. Ik wilde meer weten voor mijn specifieke situatie en maakte een afspraak met een van de vier mensen die in Utrecht de zelfstandigen begeleiden. Dat is iets wat ik voornamelijk heel erg zag zitten: in plaats van met een anoniem iemand te communiceren via de Werkmap, zou ik in het geval ik zelfstandige ging worden een vast persoon hebben tot wie ik mij zou richten en met wie ik afspraken kon maken. Ik zag de kans op misverstanden enorm slinken. Zoals ik al had verwacht werd me aangeraden nu nog niet zo een twee drie over te gaan op het zelfstandige traject.

BLOG Ik vertelde over mijn blog en mijn plannen daarmee en wilde weten wat wel en niet mag. Blog: prima. Van het bloggen mijn werk maken: prima, maar dan ben ik dus zelfstandig ondernemer, want een kledingmerk vragen af en toe iemand aan te kleden die op sollicitatiegesprek moet –> sponsor –> zelfstandig ondernemer. Een woonblad vragen eens in de zoveel tijd iemand een spetterende werkplek make-over te geven –> sponsor –> zelfstandig ondernemer.  De beste koffietentjes laten adverteren als DE ontmoetingsplek voor netwerkgesprekken etc …, mezelf aanbieden als stukjesschrijver, een tijdschrift een column aanbieden over mijn zoektocht naar werk en alles wat ik daarbij tegenkom … Precies. Ik mag wel een opdracht aannemen trouwens. Als het maar een eenmalige klus is. Dan ben ik freelancer, dat is iets anders dan zelfstandig ondernemer. Maar ik mag dan  niet meer dan twee opdrachtgevers hebben, want dan ben ik weer zelfstandig ondernemer. Mijn kraam op Etsy opnieuw openen is prima. Dat snap ik, want dat is meer hobby, dan dat ik er geld mee verdien.  (Gisteren ben ik begonnen met reclame maken. Ik laat het hier uiteraard weten wanneer de breisels erop staan.)

REGELS Ik zuchtte en keek de zelfstandige meneer aan. Ik zei: ‘Ik snap heel goed dat er regels zijn verbonden aan het ontvangen van een uitkering, maar ik vind het moeilijk te snappen dat veel van die regels mij lijken tegen te werken weer snel aan de slag te gaan. Ik had het idee dat hij mij begreep en heb hem gevraagd of ik hem binnenkort mag interviewen voor Uitgewerkt. Dat wil hij en dat vind ik tof! Ik zou heel graag willen dat hij mijn vaste UWV-man werd, maar ja dat kan dus niet, want ik word voorlopig nog maar even geen zelfstandig ondernemer. Ik heb nog niet eens een businessplan. Daar ga ik mij maar eens in verdiepen, lijkt me namelijk sowieso leerzaam om  te maken. Voor een beetjes focus op wat ik exact wil met Uitgewerkt en hoe dan. En ondertussen solliciteer ik lekker door. Want eerlijk is eerlijk: de structuur die een baan met zich meebrengt is iets waar ik goed op gedij. Focus en structuur, mijn leerpunten.

017

 

P.S. Kom woensdag vooral weer even langs, want dan komt het eerste interview – ‘Koffiedrinken met …’ – met een (semi-)werkloze of zzp’er online. Dit keer Hadassa Francke.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

UWV-angst

kafka1111_2639274b

Kafka was een zzp’er
Ik hield mijn hart vast. De verhalen die de ronde doen over het UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) zijn – ehm – niet lovend. In januari dit jaar las ik het stuk Heb je al werk? van Frans Oremus in Volkskrant Magazine en ik voelde mij een  gewaarschuwd vrouw. Ik googelde verder en kwam op de site UWVreselijk, waar inderdaad vreselijke verhalen te lezen over hoe het mis kan gaan tussen de uitkeringsinstantie en werklozen. Zo las ik over het boek Kafka was een ZZP’er aangaande drieduizend zzp’ers die tussen 2004 en 2009 vanuit de WW konden starten met een eigen bedrijf en door het UWV ten onrechte beschuldigd van fraude. Hoe dat een lange, moeizame kafkaiaanse strijd tegen bureaucratie en onrecht werd, die, zo staat op de website te lezen, tot op de dag van vandaag wordt gevoerd. Fokelien Faber was een van deze zzp’ers en Kafka was een zzp’er is haar persoonlijke verslag over deze periode.

Opluchting
Ik weet dan al dat ik een paar maanden later werkloos zal zijn. Omdat ik voorzitter van de Ondernemingsraad ben weet ik dat al lang. Aanvankelijk onder geheimhouding, een aantal maanden later weet ik het officieel. Ik weet het driekwart jaar van te voren. Dat is raar. Het is al erg vreemd om met de Ondernemingsraad mijn eigen ontslag te accorderen, maar het vervelendst is het zo lang van te voren weten dat het gaat komen. Nee, het ergst was de periode dat het geheim was en ik het er niet met mijn collega’s over kon hebben. Het is een opluchting als ik daadwerkelijk thuis zit. In de vaste overtuiging dat ik er iets van ga maken en dat ik snel weer een baan heb. Ergens fris en nieuw beginnen.

Zwerver
En vastbesloten niet bij voorbaat uit te gaan van het ergste, waar het de uitkeringsinstantie betreft. Mijn neefje is bang dat ik dakloze word nu ik geen werk meer heb. Ik leg hem uit dat je belasting betaalt als je werkt voor het geval je misschien een tijd geen baan hebt. Dat geld krijg ik nu. Nog niet genoeg gerustgesteld stelt hij:
‘En anders ga je bij opa en oma wonen.’ ‘Precies,’ zeg ik. ‘Ik word echt geen zwerver.’
En dit gesprekje laat exact de luxe zien van het krijgen van een WW-uitkering. Ik hoef niet bij mijn ouders te gaan wonen, laat staan op straat. Ik krijg geld om van te leven. Dat daar plichten tegenover staan, is logisch. En dat dat niet altijd als een warm bad voelt, soit. Zoals het feit dat je moet melden wanneer je op vakantie gaat. Dat is ongemakkelijk. Alsof je niet meer van jezelf bent, maar ja, ik kan dus blijkbaar op vakantie gaan!

instant_20_by_sudor-d26kmi7

Mijn UWV-angst betreft de kans op frauderen door misverstanden. Die probeer ik te voorkomen door zo duidelijk mogelijk te communiceren via mijn Werkmap, zoals dat heet. Mijn persoonlijk UWV-pagina zeg maar, die mij helpt om naar werk te zoeken. Goed: ik heb me ingeschreven, mijn cv ingevuld enzovoorts en ontvang een mailtje dat ik succesvol ben ingeschreven. Dat het UWV niet gaat bellen om te zeggen dat ik ben ingeschreven, ze hebben het druk en houden het bij dit mailtje. Prima. Maar omdat ik wil weten wanneer mijn aanvraag in behandeling word genomen en wanneer ik dan weet of ik ben goed gekeurd en als dat zo is, wanneer ik voor het eerst geld zal ontvangen, bel ik een paar dagen later zelf. Ik wil perse geen misverstanden. Een aardige mevrouw aan de lijn legt me uit hoe dat allemaal in z’n werk gaat en dan zegt ze: ‘O, ik zie dat uw aanvraag niet is doorgezet. U hebt u prima ingeschreven, maar ze hebben u hier niet doorgezet.’ Zij zal het doorzetten ter plekke in werking zetten. Ze vraagt naar mijn telefoonnummer en ik vraag of ik gebeld kan worden op het moment dat ik wel ben ‘doorgezet’. Ja, prima, dat zal ze doen. Niet veel later staat er een berichtje op mijn voice-mail van een andere mevrouw. Minder aardig. Een beetje gepikeerd: ‘Er staat hier dat ik moet bellen als u bent ingeschreven. Ik heb u al gemaild dat u bent ingeschreven, maar goed. U bent ingeschreven. Ik hoop dat ik u voldoende op de hoogte heb gesteld.’

Check – dubbel check, dus uitstekend, toch ben ik er niet helemaal gerust op. Wel op dit punt overigens. Ik geloof zeker dat ik nu ben ‘doorgezet’. Maar hoe kan het misverstandje zijn ontstaan? En: is dit een voorbode voor meer en groter gedoe?

 

 

[illustratie Kafka door Reiner Stach foto’s: Journal flash]

‘Between jobs’

thuis

Ontslagen
Ik ben Joke (1974) en ik ben ontslagen. Per 1 april 2014 heb ik geen baan meer: ik ben werkloos. Hoe leeft een werkloze? Word ik in het vervolg wakker door een wekker, of juist niet? En de rest van de dag, hoe ziet die eruit? Hoe vind ik nieuw werk? Wat wil ik? Word ik ZZP’er? Kortom: werkloos zijn, hoe doe je dat? Ik heb nog geen idee, maar dit is de plek waar ik het ga uitvinden. April is denk ik de beste maand om een leven zonder baan te beginnen. De dagen worden langer en lichter en overal waar ik kijk ontluikt pril leven. Een wereld vol potentie! Ik had het dus niet beter kunnen treffen dan dat mij in november de wacht is aangezegd, ik boventallig werd, wegbezuinigd ben bij het blad waar ik twaalf jaar met liefde heb gewerkt. De keren dat ik met tegenzin naar de redactie ging zijn op een hand te tellen. Goed, twee handen, of vier, of meer, want de laatste maand was een bezoeking: aftellen naar punt zero is ronduit k**.

Vrijheid
Vijf maanden later is mijn ontslag daadwerkelijk ingegaan. Een zee aan vrije tijd en vrijheid. En dat bevalt erg goed. Oké, ik moet een DigiD aanvragen (twee keer, omdat ik de eerste keer mijn naam en wachtwoord ben vergeten …) en WW. Dat is nieuw, dus dat voelt onwennig. Maar ik weet dat ik niet de enige ben die overbodig is geworden op het werk – en dat is pijnlijk hoor, pijnlijker dan ik had gedacht – en dus niet de enige die een uitkering aanvraagt. Het ligt aan de crisis en niet aan mij. Dat schilt. Ik kan nu verder aan mijn boek (Liever geen jurk) dat al lang af had moeten zijn, maar dat helemaal anders moet (Ik doe geen uitspraken meer over de te verwachten verschijningsdatum). En ik ga met veel plezier Uitgewerkt opzetten. Een blog over mijn leven zonder baan. Een platform waar mensen zonder (vast) werk elkaar kunnen ontmoeten. Een plek waar opdrachten of banen kunnen worden aangeboden of worden gevonden en men ervaringen en weetjes kan delen. En ik ga kijken of ik er mijn werk van kan maken: blogger zijn.  En omdat ik nu weer tijd heb zal ik mijn Etsy-deuren van Woolstock weer opengooien, zodat er een frisse wind doorheen kan waaien.

Identiteit
Een ding neem ik mij voor: zolang dit alles nog geen vaste vorm heeft zal ik het beestje bij de naam noemen: ik ben werkloos, of werkzoekende. En dus niet zogenaamd heel cool, maar vooral eufemistisch: ‘between jobs’. Ik ben liever stoer in mijn houding, die wars is (of in ieder geval ‘moet zijn’ naar mijn mening) van de huidige bovenstroom in de samenleving waarin identiteit en succes bepaald wordt door prestaties. Behalve de liefde lijkt niets zoveel zin aan ons bestaan te verlenen als werk. Als dat weg valt, wie zijn we dan nog? Of zoals filosoof Alain de Botton in zijn boek Statusangst zegt: ‘Een hoge status wordt door velen als een van de kostbaarste bezittingen gezien – al geven slechts weinigen dit volmondig toe. En wie status heeft, kan hem ook verliezen.’  In zijn boek analyseert De Botton de gevolgen van dit verlies, opgeroepen door recessie, ontslag of pensionering. Iets wat steeds meer mensen treft. Wat betekent het voor mijn zelfbeeld als professionele en persoonlijke identiteit zo nauw met elkaar verweven zijn, nu ik geen werk meer heb? Ik ben dol op dit soort vraagstukken, dus ook dat krijgt aandacht op Uitgewerkt. Aan de slag!