Tag Archives: VARA

Verbeter de wereld, word freelancer

article-0-1B3F5503000005DC-952_964x670

 

Avontuur
Vandaag precies een jaar geleden ging ik officieel uit dienst bij de VARA. Ik had niet kunnen verzinnen dat ik een jaar later zou doen, wat ik nu doe. En ik ben héél benieuwd hoe op 1 april 2016 mijn leven eruit ziet. Werk ik nog steeds als zelfstandige? En wat, waar en hoe dan? Of ben ik weer in loondienst en waar dát dan? Ik ben er bij tijd en wijle zenuwachtig over, maar voor het grootste gedeelte van de tijd vind ik het freelanceschap een spannend avontuur.

Zuur
Het is hard werken om aan nieuw werk te komen, maar ik ontmoet er allemaal interessante mensen door, die op hun beurt hard hun best doen om aan werk te komen. En dan is het zuur dat er weer (sommige) anderen zijn die jouw werk voor lief nemen en er liever niet voor betalen. Dat ze nog net een bedankmailtje schrijven, maar dat je zelf moet vragen waar de factuur naar toe kan worden gestuurd. Laat staan dat ze in het geval van een blad een recensie-exemplaar toe sturen. Niet netjes. Héél lang doen over het uitbetalen van een factuur. Onbeleefd. Soms denk ik dat de wereld er een stukje beter uit zou zien als iedereen een tijd beginnend ondernemer/zelfstandige zou zijn. Gewoon om eens te ervaren hoe het is als er zo met je (werk) wordt omgegaan. Voelen wat je moet doen om te zorgen dat je werk krijgt. Een keer aan de andere kant staan werkt verhelderend. Voor mij in ieder geval. Ik geloof dat ik de waardering voor werk uitgedrukt in geld beter begrijp.

Onderhandelen?
Een vriend van mij vertelde over een discussie met zijn schoonouders, die overal onderhandelen om het onderste uit de kan te krijgen. Iets waar hij zich als freelancer aan ergert. Toen zijn schoonmoeder hem laatst vroeg waarom ze hem en zijn vrouw en kinderen zo weinig zagen, antwoordde hij dat er heel veel tijd ging zitten in werken, omdat iedereen zijn diensten voor niks wil. Hij verwees daarbij, bijwijze van voorbeeld, naar hun onderhandelingen met de tuinman. ‘Als jullie de tuinman vragen voor niks het gras te maaien, moet de man elders twee keer zo lang werken om toch aan het benodigde inkomen te komen.’  Schoonmama vond dat natuurlijk totaal iets anders. Wat zij doen is scherp onderhandelen. Wat hun schoonzoon wordt aangedaan is asociaal.

Iemand betaalt de prijs
Precies hieraan moest ik denken toen ik in de Volkskrant een stuk las over duurder voedsel en waarom dat beter is. Kern van het verhaal: voor alles wat wij erg goedkoop vergaren wordt elders de prijs betaald. Dat geldt natuurlijk evengoed voor kleding. Voor alle goederen en diensten eigenlijk waar wij gebruik van maken, ver weg en in Nederland. Dat is niet fair.

2ef4ed52f07619044efb4af93043369e

 

[gevonden op mashable.com]