Tag Archives: Mauritshuis

Auw – Afgewezen (2)

sales-rejection

 

AUW

‘De pijn van afwijzing verloopt via dezelfde hersenroute als fysieke pijn laten fMRi-scans zien,’ zegt website Psychologisch. Dacht ik al! Afgelopen donderdag was ik de afgewezene. Ik ben het niet geworden bij Univers en dat vind ik ontzettend jammer. Heel erg jammer. Het universiteitsblad wordt door een leuke redactie gemaakt en het gesprek was ook al zo leuk. En goed. Positief.  Smaakte naar meer.  Vond ik. En zij ook, dat voelde ik gewoon. En dan toch niet door gaan naar de tweede ronde. Dat doet pijn.Ik herkende het gevoel van toen ik werd ontslagen. Ook al was dat nog pijnlijker, omdat ik plotsklaps niet meer nodig was. En ik dientengevolge uit de redactiefamilie werd verwijderd.

OERTIJD

Ik had voorzien dat ik teleurgesteld zou zijn als ik niet voor de volgende sollicitatieronde zou worden uitgenodigd, maar dat ik me zo verslagen zou voelen. Zo ontmoedigd. Zo … niks waard … Nee, dat niet. Dus het kwam hard aan. Een gevoel dat uit de oertijd stamt: ‘Heel vroeger was afwijzing vergelijkbaar met de doodstraf. Als je uit de groep werd geweerd waren je overlevingskansen meteen dramatisch kleiner. Erbij horen was van levensbelang. Degenen die gevoeliger waren voor afwijzing en daardoor manieren verzonnen om die pijn te voorkomen hadden zowel grotere overlevings- als voortplantingskansen, waardoor deze gevoeligheid aan daarop volgende generaties werd doorgegeven. Hierom ook onthouden wij de pijn van sociale situaties beter dan momenten waar we met ons hoofd tegen open deurkasten en lage plafonds stoten. […]  Sociale pijn steekt over het algemeen harder en langer dan fysieke pijn.’

DUS

Kijk, dat is dan toch een soort troost. Ik ben niet de enige. Bovendien ben ik na een weekend sippen boven Jan en zijn er  twee sollicitatiebrieven de deur uit. Ik was mooi wel een van de zes uit 131 brieven! En Libelle en het Mauritshuis hebben me destijds ook uitgenodigd. Het is niet zo dat mijn brieven direct in de prullenbak verdwijnen. Dus.

rejection

Waarom afwijzing niet altijd slecht is.

Auw – Afgewezen

3
MEISJE MET TRANEN

Totaal tegen mijn verwachting in ben ik afgewezen door het Mauritshuis. Afgelopen woensdag, aan het einde van de middag, kreeg ik het afwijzingsmailtje. De reden waarom was wat algemeen. Dapper zei ik tegen mezelf dat mijn woonplaats dus de doorslag had gegeven. Dat hadden ze immers ter afsluiting van het sollicitatiegesprek gezegd. Er was maar een iets waar ze niet blij mee waren en dat was het feit dat ik in Utrecht woon. Bovendien had een vriendin van een vriendin, wier baan het is museumdocenten aan te nemen, haar verwondering uitgesproken dat ik als Utrechter op sollicitatiegesprek mocht komen bij een museum in Den Haag. Dus. En toch voelt het als falen. Alsof ik niet goed genoeg ben. En dat voelt kut. Hoe oud je ook bent, het niet nooit leuk om te horen: we hoeven jou niet.

INTERVIEW

Afijn, ik ben er al weer overheen. Ha! Dikke pech voor hén, zal je bedoelen. Volgens het boekje is een afwijzing een kans om te leren. Opbellen en achterhalen wat de exacte reden is waarom ze jou hebben afgewezen. Ik snap het, het is waar, maar ik heb het niet gedaan. In plaats daarvan heb ik de man die mijn baas zou worden gevraagd of ik hem mag interviewen voor Uitgewerkt. Hij zei namelijk wat interessants over banen scheppen in de museumsector. Ik heb nog niks van hem gehoord, maar dat komt vast. Dat is het minste wat hij kan doen, nadat hij iemand uit UTRECHT een presentatie filmpje heeft laten maken, terwijl de kans NIHIL was dat-ie me zou aannemen. (Oké, een beetje pijn doet het nog steeds.)

 

–> Niet iedereen kan zo goed als ik met een afwijzing omgaan

–> Op 27 juni opent het gerenoveerde Mauritshuis

 

1002004000119083Film Girl With A Pearl Earring met Scarlett Johansson
 7,99 bij Bol.com

Discipline

tumblr_lf6zmmqqNH1qe45pto1_500Strand
Dikke twijfel vanmorgen of ik van m’n werkloosheid zou genieten en direct na het wakker worden naar zee zou vertrekken.

Ik heb het niet gedaan. Ik heb gewerkt. Onder andere aan Uitgewerkt. Voelt beter en natuurlijk heb ik nog in de zon gezeten. Discipline houden met mooi weer is moeilijk. Deze week word ik geholpen met twee cursus dagen (goed voor mijn cv!) en een netwerkgesprek, zoals dat heet.

Ik ben benieuwd hoe ik dat de komende tijd ga doen. Want zelfs als ik word aangenomen bij het Mauritshuis zal ik doorgaan met solliciteren en/of zorgen dat Uitgewerkt geld gaat opleveren. Museumdocent is geen fulltime baan namelijk. Perfect, aangezien ik van Uitgewerkt wil maken wat ik voor ogen heb.

Galerij Prins Willem V
Het gesprek vrijdag bij het Mauritshuis was ontzettend leuk! Voor zover ik begrijp is mijn enige nadeel dat ik uit Utrecht kom. Eigenlijk willen ze dat hun docenten en rondleiders dichterbij Den Haag wonen, zodat bij ziekte vervangers snel ter plekke kunnen zijn. En omdat de reiskosten dan laag blijven. Ze hebben dan ook gezegd dat bij gelijke geschiktheid, woonplaats de doorslag gaat geven. Het Mauritshuis ziet zeventig kandidaten waaruit ze twintig rondleiders en tien museumdocenten zullen filteren. Ik hoop natuurlijk dat alle Haagse gegadigden veul minder leuk zijn dan ik. Woensdag komen de laatste kandidaten. Het blijft dus nog even spannend. Ik heb nog nooit in zo’n overweldigend mooie setting gesolliciteerd, namelijk in de Galerij Prins Willem V:

verzamelaars_willemvAlsof het een teken is, gisteren een reportage over het Meisje met de Parel bij Brandpunt.