Tag Archives: Kafka

UWV-angst

kafka1111_2639274b

Kafka was een zzp’er
Ik hield mijn hart vast. De verhalen die de ronde doen over het UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) zijn – ehm – niet lovend. In januari dit jaar las ik het stuk Heb je al werk? van Frans Oremus in Volkskrant Magazine en ik voelde mij een  gewaarschuwd vrouw. Ik googelde verder en kwam op de site UWVreselijk, waar inderdaad vreselijke verhalen te lezen over hoe het mis kan gaan tussen de uitkeringsinstantie en werklozen. Zo las ik over het boek Kafka was een ZZP’er aangaande drieduizend zzp’ers die tussen 2004 en 2009 vanuit de WW konden starten met een eigen bedrijf en door het UWV ten onrechte beschuldigd van fraude. Hoe dat een lange, moeizame kafkaiaanse strijd tegen bureaucratie en onrecht werd, die, zo staat op de website te lezen, tot op de dag van vandaag wordt gevoerd. Fokelien Faber was een van deze zzp’ers en Kafka was een zzp’er is haar persoonlijke verslag over deze periode.

Opluchting
Ik weet dan al dat ik een paar maanden later werkloos zal zijn. Omdat ik voorzitter van de Ondernemingsraad ben weet ik dat al lang. Aanvankelijk onder geheimhouding, een aantal maanden later weet ik het officieel. Ik weet het driekwart jaar van te voren. Dat is raar. Het is al erg vreemd om met de Ondernemingsraad mijn eigen ontslag te accorderen, maar het vervelendst is het zo lang van te voren weten dat het gaat komen. Nee, het ergst was de periode dat het geheim was en ik het er niet met mijn collega’s over kon hebben. Het is een opluchting als ik daadwerkelijk thuis zit. In de vaste overtuiging dat ik er iets van ga maken en dat ik snel weer een baan heb. Ergens fris en nieuw beginnen.

Zwerver
En vastbesloten niet bij voorbaat uit te gaan van het ergste, waar het de uitkeringsinstantie betreft. Mijn neefje is bang dat ik dakloze word nu ik geen werk meer heb. Ik leg hem uit dat je belasting betaalt als je werkt voor het geval je misschien een tijd geen baan hebt. Dat geld krijg ik nu. Nog niet genoeg gerustgesteld stelt hij:
‘En anders ga je bij opa en oma wonen.’ ‘Precies,’ zeg ik. ‘Ik word echt geen zwerver.’
En dit gesprekje laat exact de luxe zien van het krijgen van een WW-uitkering. Ik hoef niet bij mijn ouders te gaan wonen, laat staan op straat. Ik krijg geld om van te leven. Dat daar plichten tegenover staan, is logisch. En dat dat niet altijd als een warm bad voelt, soit. Zoals het feit dat je moet melden wanneer je op vakantie gaat. Dat is ongemakkelijk. Alsof je niet meer van jezelf bent, maar ja, ik kan dus blijkbaar op vakantie gaan!

instant_20_by_sudor-d26kmi7

Mijn UWV-angst betreft de kans op frauderen door misverstanden. Die probeer ik te voorkomen door zo duidelijk mogelijk te communiceren via mijn Werkmap, zoals dat heet. Mijn persoonlijk UWV-pagina zeg maar, die mij helpt om naar werk te zoeken. Goed: ik heb me ingeschreven, mijn cv ingevuld enzovoorts en ontvang een mailtje dat ik succesvol ben ingeschreven. Dat het UWV niet gaat bellen om te zeggen dat ik ben ingeschreven, ze hebben het druk en houden het bij dit mailtje. Prima. Maar omdat ik wil weten wanneer mijn aanvraag in behandeling word genomen en wanneer ik dan weet of ik ben goed gekeurd en als dat zo is, wanneer ik voor het eerst geld zal ontvangen, bel ik een paar dagen later zelf. Ik wil perse geen misverstanden. Een aardige mevrouw aan de lijn legt me uit hoe dat allemaal in z’n werk gaat en dan zegt ze: ‘O, ik zie dat uw aanvraag niet is doorgezet. U hebt u prima ingeschreven, maar ze hebben u hier niet doorgezet.’ Zij zal het doorzetten ter plekke in werking zetten. Ze vraagt naar mijn telefoonnummer en ik vraag of ik gebeld kan worden op het moment dat ik wel ben ‘doorgezet’. Ja, prima, dat zal ze doen. Niet veel later staat er een berichtje op mijn voice-mail van een andere mevrouw. Minder aardig. Een beetje gepikeerd: ‘Er staat hier dat ik moet bellen als u bent ingeschreven. Ik heb u al gemaild dat u bent ingeschreven, maar goed. U bent ingeschreven. Ik hoop dat ik u voldoende op de hoogte heb gesteld.’

Check – dubbel check, dus uitstekend, toch ben ik er niet helemaal gerust op. Wel op dit punt overigens. Ik geloof zeker dat ik nu ben ‘doorgezet’. Maar hoe kan het misverstandje zijn ontstaan? En: is dit een voorbode voor meer en groter gedoe?

 

 

[illustratie Kafka door Reiner Stach foto’s: Journal flash]