Tag Archives: baan

Beeld & Geluid (2)

Schermafbeelding 2016-04-07 om 10.01.53

Haar stem spreekt boekdelen. Ze vraagt of ze gelegen belt en ik hoor dat ze zich schrap zet om mij het slechte nieuws te brengen. Ik ben het niet geworden. Ik word niet de nieuwe educatief medewerker bij Beeld en Geluid. ‘We hebben het heel lang over je gehad. Je presentatie in het atrium en het gesprek waren heel goed, maar je filmpje… die van de anderen waren beter.’

Met zijn drieen werden we die dag ontvangen. Twee mannen en ik. Er werd uitgelegd wat er van ons werd verwacht: een presentatie geven over Beeld en Geluid, een sollicitatiegesprek voeren en we moesten een filmpje maken over een favoriet onderdeel van De Experience, het museumgedeelte van Beeld en Geluid. Om beurten werden we voor de onderdelen opgeroepen. Een educatief medewerker hielp waar nodig met de basics van het editen. Bij de presentatie in het atrium kwamen mijn onderwijservaring duidelijk van pas. Ik vond het spannend, maar ook leuk om te vertellen over het gebouw, de functie en het ontstaan ervan. Tijdens het gesprek werd duidelijk dat oefening inderdaad kunst baart. Ik snap dat mijn filmpje niet goed was. Mijn ongemak was aan alle kanten zichtbaar. En ik kan me voorstellen dat het editen subtieler had gekund.

‘Nogmaals,’ zegt de stem aan de telefoon, ‘je presentatie en gesprek waren prima. Als algemeen publieksmedewerker zou je het prima doen.’ Ik val haar in de rede: ‘Zoeken jullie daar dan nog iemand voor?’ Ik verwacht een ‘nee’, maar krijg een ‘ja’. Ik word dus geen educatief medewerker, maar algemeen publieksmedewerker. Op oproepbasis. Na de vele afwijzingen die ik heb gehad de laatste tijd, ben ik helemaal high van deze ‘ja. Ik heb een bijbaan bij Beeld en Geluid!

Meisje met de parel?

the-girl-with-a-pearl-earring-johannes-vermeer-14769-1Trots
Jongens, ik ben uitgenodigd voor de volgende ronde bij Het Mauritshuis! Ik ben trots! Het museum is immers overspoeld met aanmeldingen. Blijkbaar was mijn filmpje zo goed dat ik een ronde mag overslaan. Ik loop een dagje naast mijn schoenen. Morgen trek ik ze weer aan, want dan heb ik een gesprek ter nadere kennismaking.

 

Beste Joke,

Naar aanleiding van de online presentatie nodigen we je graag uit voor de volgende ronde, een interview van maximaal twintig minuten in de Galerij Prins Willem V. In dit interview […] staat een nadere kennismaking centraal. Gezien de goede kwaliteit van jouw online video is de presentatie in de Galerij vervallen.

[…]

 

 

 

tumblr_static_we_hack_museums-1-1024x379Museum Hack
Als ik het word, voel ik mij het Meisje met de parel. En dan wil ik net zo enthousiast mijn werk doen als mijn collega’s in New York. Kijk, hier word ik nou blij van MuseumHack

museum-hack

tumblr_inline_n4026qZxSR1s4zi4b

 

De hipste straat van Nederland

vc30Eerlijk gezegd ben ik er nog steeds  hyper van. Vrijdagmiddag na een bezoekje aan de huisarts (niets ernstigs: verzwikte voet) kocht ik een bloemetje . Op de Voorstraat. De hipste straat van Utrecht tegenwoordig (The Village, Puha, dat Scandinavische kledingwinkeltje …, ik kom er even niet op). Maar zo hip: het bloemenmeisje was in gesprek met een researcher van de VPRO in verband met een serie over veranderend Nederland. En de Voorstraat staat dan voor Nederland!

‘Voor Tegenlicht?!’ hijgde ik, aangezien ik groot fan ben van het programma. Nee, niet voor Tegenlicht. Omdat ik nogal nieuwsgierig ben, bleef ik  doorvragen.  Door  haar antwoorden werd  ik steeds enthousiaster. Alle aspecten van veranderend Nederland komen aan de orde in de serie. ‘Hier wil ik aan meewerken’, dacht ik. ‘Hier heb ik een mening over en interesse in.’ ‘Werken’ veranderd immers ook. En onder andere dat wil ik op Uitgewerkt onderzoeken. Dat vertelde ik de researcher. Toen werd zij enthousiast en vroeg honderduit. Eind van het liedje: vanmiddag gaan we verder praten. Bij mij thuis, omdat ze graag wil zien waar ik aan mijn blog tik. Ik trots, want ik heb net een werkplaats gemaakt. (Daar moeten we het eens over hebben: Waar moet een goede thuiswerkplek aan voldoen? En ik zou heel graag foto’s zien van jullie werkplek. Dat hoeft dus niet perse een bureau te zijn hè? Ik denk aan een werkbank, een pottenbakkersschuurtje (droom van mij: pottenbakken), nou ja enzovoorts. Ik voel een serie opkomen! Serieus, mail me! (jokeweststrate@gmail.com)

082087

SAMENWERKING Ik hoop op een  samenwerking,  maar dat mag ik hier niet hardop zeggen voor het geval het UWV meeleest. Dan vinden ze acuut dat ik zelfstandig ondernemer ben en dan kan ik fluiten naar een groot deel van mijn uitkering. Oké, dat is tekort door de bocht, maar het scheelt niet veel met de waarheid.

Twee weken geleden woonde ik een voorlichtingsbijeenkomst bij over zelfstandig ondernemen vanuit de WW. Prima voorlichting. Enthousiast, eerlijk. Ik wilde meer weten voor mijn specifieke situatie en maakte een afspraak met een van de vier mensen die in Utrecht de zelfstandigen begeleiden. Dat is iets wat ik voornamelijk heel erg zag zitten: in plaats van met een anoniem iemand te communiceren via de Werkmap, zou ik in het geval ik zelfstandige ging worden een vast persoon hebben tot wie ik mij zou richten en met wie ik afspraken kon maken. Ik zag de kans op misverstanden enorm slinken. Zoals ik al had verwacht werd me aangeraden nu nog niet zo een twee drie over te gaan op het zelfstandige traject.

BLOG Ik vertelde over mijn blog en mijn plannen daarmee en wilde weten wat wel en niet mag. Blog: prima. Van het bloggen mijn werk maken: prima, maar dan ben ik dus zelfstandig ondernemer, want een kledingmerk vragen af en toe iemand aan te kleden die op sollicitatiegesprek moet –> sponsor –> zelfstandig ondernemer. Een woonblad vragen eens in de zoveel tijd iemand een spetterende werkplek make-over te geven –> sponsor –> zelfstandig ondernemer.  De beste koffietentjes laten adverteren als DE ontmoetingsplek voor netwerkgesprekken etc …, mezelf aanbieden als stukjesschrijver, een tijdschrift een column aanbieden over mijn zoektocht naar werk en alles wat ik daarbij tegenkom … Precies. Ik mag wel een opdracht aannemen trouwens. Als het maar een eenmalige klus is. Dan ben ik freelancer, dat is iets anders dan zelfstandig ondernemer. Maar ik mag dan  niet meer dan twee opdrachtgevers hebben, want dan ben ik weer zelfstandig ondernemer. Mijn kraam op Etsy opnieuw openen is prima. Dat snap ik, want dat is meer hobby, dan dat ik er geld mee verdien.  (Gisteren ben ik begonnen met reclame maken. Ik laat het hier uiteraard weten wanneer de breisels erop staan.)

REGELS Ik zuchtte en keek de zelfstandige meneer aan. Ik zei: ‘Ik snap heel goed dat er regels zijn verbonden aan het ontvangen van een uitkering, maar ik vind het moeilijk te snappen dat veel van die regels mij lijken tegen te werken weer snel aan de slag te gaan. Ik had het idee dat hij mij begreep en heb hem gevraagd of ik hem binnenkort mag interviewen voor Uitgewerkt. Dat wil hij en dat vind ik tof! Ik zou heel graag willen dat hij mijn vaste UWV-man werd, maar ja dat kan dus niet, want ik word voorlopig nog maar even geen zelfstandig ondernemer. Ik heb nog niet eens een businessplan. Daar ga ik mij maar eens in verdiepen, lijkt me namelijk sowieso leerzaam om  te maken. Voor een beetjes focus op wat ik exact wil met Uitgewerkt en hoe dan. En ondertussen solliciteer ik lekker door. Want eerlijk is eerlijk: de structuur die een baan met zich meebrengt is iets waar ik goed op gedij. Focus en structuur, mijn leerpunten.

017

 

P.S. Kom woensdag vooral weer even langs, want dan komt het eerste interview – ‘Koffiedrinken met …’ – met een (semi-)werkloze of zzp’er online. Dit keer Hadassa Francke.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

‘Between jobs’

thuis

Ontslagen
Ik ben Joke (1974) en ik ben ontslagen. Per 1 april 2014 heb ik geen baan meer: ik ben werkloos. Hoe leeft een werkloze? Word ik in het vervolg wakker door een wekker, of juist niet? En de rest van de dag, hoe ziet die eruit? Hoe vind ik nieuw werk? Wat wil ik? Word ik ZZP’er? Kortom: werkloos zijn, hoe doe je dat? Ik heb nog geen idee, maar dit is de plek waar ik het ga uitvinden. April is denk ik de beste maand om een leven zonder baan te beginnen. De dagen worden langer en lichter en overal waar ik kijk ontluikt pril leven. Een wereld vol potentie! Ik had het dus niet beter kunnen treffen dan dat mij in november de wacht is aangezegd, ik boventallig werd, wegbezuinigd ben bij het blad waar ik twaalf jaar met liefde heb gewerkt. De keren dat ik met tegenzin naar de redactie ging zijn op een hand te tellen. Goed, twee handen, of vier, of meer, want de laatste maand was een bezoeking: aftellen naar punt zero is ronduit k**.

Vrijheid
Vijf maanden later is mijn ontslag daadwerkelijk ingegaan. Een zee aan vrije tijd en vrijheid. En dat bevalt erg goed. Oké, ik moet een DigiD aanvragen (twee keer, omdat ik de eerste keer mijn naam en wachtwoord ben vergeten …) en WW. Dat is nieuw, dus dat voelt onwennig. Maar ik weet dat ik niet de enige ben die overbodig is geworden op het werk – en dat is pijnlijk hoor, pijnlijker dan ik had gedacht – en dus niet de enige die een uitkering aanvraagt. Het ligt aan de crisis en niet aan mij. Dat schilt. Ik kan nu verder aan mijn boek (Liever geen jurk) dat al lang af had moeten zijn, maar dat helemaal anders moet (Ik doe geen uitspraken meer over de te verwachten verschijningsdatum). En ik ga met veel plezier Uitgewerkt opzetten. Een blog over mijn leven zonder baan. Een platform waar mensen zonder (vast) werk elkaar kunnen ontmoeten. Een plek waar opdrachten of banen kunnen worden aangeboden of worden gevonden en men ervaringen en weetjes kan delen. En ik ga kijken of ik er mijn werk van kan maken: blogger zijn.  En omdat ik nu weer tijd heb zal ik mijn Etsy-deuren van Woolstock weer opengooien, zodat er een frisse wind doorheen kan waaien.

Identiteit
Een ding neem ik mij voor: zolang dit alles nog geen vaste vorm heeft zal ik het beestje bij de naam noemen: ik ben werkloos, of werkzoekende. En dus niet zogenaamd heel cool, maar vooral eufemistisch: ‘between jobs’. Ik ben liever stoer in mijn houding, die wars is (of in ieder geval ‘moet zijn’ naar mijn mening) van de huidige bovenstroom in de samenleving waarin identiteit en succes bepaald wordt door prestaties. Behalve de liefde lijkt niets zoveel zin aan ons bestaan te verlenen als werk. Als dat weg valt, wie zijn we dan nog? Of zoals filosoof Alain de Botton in zijn boek Statusangst zegt: ‘Een hoge status wordt door velen als een van de kostbaarste bezittingen gezien – al geven slechts weinigen dit volmondig toe. En wie status heeft, kan hem ook verliezen.’  In zijn boek analyseert De Botton de gevolgen van dit verlies, opgeroepen door recessie, ontslag of pensionering. Iets wat steeds meer mensen treft. Wat betekent het voor mijn zelfbeeld als professionele en persoonlijke identiteit zo nauw met elkaar verweven zijn, nu ik geen werk meer heb? Ik ben dol op dit soort vraagstukken, dus ook dat krijgt aandacht op Uitgewerkt. Aan de slag!