Beeld & Geluid (2)

Schermafbeelding 2016-04-07 om 10.01.53

Haar stem spreekt boekdelen. Ze vraagt of ze gelegen belt en ik hoor dat ze zich schrap zet om mij het slechte nieuws te brengen. Ik ben het niet geworden. Ik word niet de nieuwe educatief medewerker bij Beeld en Geluid. ‘We hebben het heel lang over je gehad. Je presentatie in het atrium en het gesprek waren heel goed, maar je filmpje… die van de anderen waren beter.’

Met zijn drieen werden we die dag ontvangen. Twee mannen en ik. Er werd uitgelegd wat er van ons werd verwacht: een presentatie geven over Beeld en Geluid, een sollicitatiegesprek voeren en we moesten een filmpje maken over een favoriet onderdeel van De Experience, het museumgedeelte van Beeld en Geluid. Om beurten werden we voor de onderdelen opgeroepen. Een educatief medewerker hielp waar nodig met de basics van het editen. Bij de presentatie in het atrium kwamen mijn onderwijservaring duidelijk van pas. Ik vond het spannend, maar ook leuk om te vertellen over het gebouw, de functie en het ontstaan ervan. Tijdens het gesprek werd duidelijk dat oefening inderdaad kunst baart. Ik snap dat mijn filmpje niet goed was. Mijn ongemak was aan alle kanten zichtbaar. En ik kan me voorstellen dat het editen subtieler had gekund.

‘Nogmaals,’ zegt de stem aan de telefoon, ‘je presentatie en gesprek waren prima. Als algemeen publieksmedewerker zou je het prima doen.’ Ik val haar in de rede: ‘Zoeken jullie daar dan nog iemand voor?’ Ik verwacht een ‘nee’, maar krijg een ‘ja’. Ik word dus geen educatief medewerker, maar algemeen publieksmedewerker. Op oproepbasis. Na de vele afwijzingen die ik heb gehad de laatste tijd, ben ik helemaal high van deze ‘ja. Ik heb een bijbaan bij Beeld en Geluid!

Beeld en geluid

Schermafbeelding 2016-03-30 om 15.10.16

Ik neem dezelfde trein als dat ik tot april 2014 elke dag deed. Passagiers, waaronder ik, nemen plaats in de Eerste klas, omdat zoals altijd de trein over vol is. Ik ben op weg naar Beeld en Geluid voor een sollicitatiegesprek. Nou ja gesprek: gesprek + tests. Ik ben gevraagd van twee tot vijf uur in te ruimen in mijn agenda. De lat ligt hoog voor een toekomstig educatief medewerker. Een filmpje kunnen editen lijkt de belangrijkste skill te zijn. En dat moet ik ter plekke  laten zien.

Het is bijna twee jaar na mijn ontslag en het runnen van mijn eigen tekstbureau loopt niet zo voorspoedig als ik had gedacht. Ik teer snel in op mijn spaargeld en heb een bijbaantje nodig. Lopend van het station naar Het Instituut voor Beeld en Geluid, voel ik me raar. Ik heb het gebouw in twee jaar tijd dag voor dag zien verrijzen als ik naar en van mijn werk op de VARAgids redactie liep. Nooit gedacht dat ik daar op een dag zou gaan solliciteren als educatief medewerker. De redactie was mijn thuis. Het was vanzelfsprekend om een baan te hebben. Als ik nu terugkijk op die tijd kan ik me bijna niet voorstellen dat ik een baan had. En dat ik zo verwend was om het vanzelfsprekend te vinden. Ik zou het graag weer willen: een (vaste) baan met collega’s. De economie trekt aan, zeggen ze. En ik zie ook inderdaad heel veel leuke en geschikte vacatures, maar ik mag zelden op gesprek (en mag ik wel, dan ben ik de eeuwige tweede). Omdat er zoveel aanbod is, kunnen ze het schaap met de vijf poten eisen en krijgen. Zelfs voor een telefonische klantenservicefunctie was ervaring vereist en werd ik ongeschikt bevonden. Dat is slikken. Frustrerend. Beeld en Geluid past bij mij. Media, onderwijs en museum. Check, check en check. Alleen dat editen. Afijn, gaan met die banaan. Met rechte rug en een lach begroet ik de dame die mij allerhartelijkst ontvangt.

Leren unitasken

Schermafbeelding 2015-09-25 om 10.18.18

‘Basisschool leert kind niet hoe het moet leren,’ kopte de Volkskrant een tijd geleden (22 mei 2015, Opinie & Debat). Ik heb het artikel uitgescheurd en bewaard, want het noopte mij met m’n bevlogenheid over de 21st century skills tot nadenken. Naast de beoogde competenties als samenwerken, creativiteit, ICT-geletterdheid, communiceren, probleemoplossend vermogen, kritisch denken en sociale en culturele vaardigheden, brak het schrijversduo van het stuk – beiden ouder, tekstschrijver en auteur van De huiswerkhulp. Hogere cijfers, sneller klaar – een lans voor het haast ouderwets klinkende ‘leren’.

Oefenen en doorzetten

Leren leren. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Het vereist veel oefenen, leren van de gemaakte fouten, systematisch en nauwkeurig werken, plannen en doorzetten. Ik had het graag tot in de finesses onder de knie gekregen. De deadline van deze blog bijvoorbeeld heb ik bij de verkeerde datum in mijn agenda gezet, waardoor ik net een mailtje ontving met de vraag waar mijn tekst bleef. Heel vervelend, het zorgt voor ergernis aan de opdrachtgevende kant en voor onrust bij mij, want alles op de agenda moet nu natuurlijk doorschuiven naar een later tijdstip. Ik zou immers geen knip voor de tekstschrijvende neus waard zijn als het maken van deze tekst nu niet voor alles zou gaan. Met een beetje pech komt een andere deadline zo in gevaar. In ieder geval komt er een punt bij op de to-do-list, terwijl zo’n lijst alleen maar fijn is als je gedane taken kunt doorstrepen. En o, wat een heerlijk euforisch gevoel is dat. Dat komt omdat het beloningssysteem in onze hersenen wordt geactiveerd en er een lichtelijk genotsgevoel optreedt. Met als gevolg dat we gaan multitasken. Of beter gezegd: probéren meerdere taken tegelijk te doen. Dan kunnen we lekker strepen op die lijst!

Multitaksen

Het probleem van multitasken is dat het niet kan. We denken dat we meerdere dingen tegelijkertijd doen, maar echt goed concentreren is alleen maar mogelijk op een activiteit tegelijk. Onderzoek heeft uitgewezen dat als mensen het idee hebben dat ze twee dingen tegelijk doen – telefoneren en een mailtje beantwoorden – hun aandacht razend snel afwisselt tussen de twee activiteiten. Mét daarbij iedere keer verlies van tijd, omdat de hersenen weer even moeten aanhaken waar ze ook al weer waren gebleven bij het beantwoorden van de mail. Neuropsycholoog Daniel Levitin zegt zelfs: ‘When trying to concentrate on a task, an unread email in your inbox can reduce your effective IQ by 10 points.’ Mulitaksen zorgt voor minder rendement – ook al zo’n alom tegenwoordig woord in het onderwijs – en voor stress.

Het genot van unitasken

Als onderdeel van de minst sexy 21st century skill – het leren leren –  hoort dus unitasken, zou ik zeggen. We leren dan al jong dat juist door ons op een activiteit tegelijk te concentreren, het genot van een doorgestreepte to-do-lijst eerder is bereikt. En dat we daar dus langer van kunnen genieten! Win-win. Ik heb het tijdens het tikken, niet een keer gekeken of er mail is binnengekomen, maar me wel zeker tien keer afgevraagd of ik nieuwe berichten heb. Slechte gewoonten zijn moeilijk af te leren… Oefenen en doorzetten, je bent nooit te oud om te leren leren.

Deze blog verscheen eerder op de site van Tekst2000 B1

 

Ondernemen tijdens de crisis

Schermafbeelding 2015-09-15 om 13.43.04
Schoonheid en kracht

Ondernemen tijdens de economische crisis is geen sinecure. Daar weet Erica Haak, eigenaresse van kledingwinkel AY, alles van. Een gesprek over het opzetten van een eigen zaak én – bij wijze van toegift – kledingtips voor een sollicitatie.

De etalage van kledingwinkel AY in de Utrechtse Zadelstraat is altijd een pláátje en sinds vijf jaar is de winkel met recht een Utrechts pareltje. Bleef het voor mij lange tijd bij alleen kijken en watertanden, sinds een aantal jaar is het af en toe kopen. Eerlijk is eerlijk: het liefst in de sale, want de kleding en sieraden die eigenaresse Erica in haar winkel heeft hangen zijn niet goedkoop, maar wel prachtig en tijdloos. En zeer in trek, want elk jaar draait ze winst. En dat is knap in deze tijd.

Starten tijdens de crisis

Sterker nog, Erica begon haar bedrijf toen de economische crisis al een paar jaar verwoestend om zich heen aan het slaan was. Toch gingen de lichten bij de Kamer van Koophandel en de bank direct op groen. ‘Door een combinatie van ervaringen wist ik precies wat ik wilde en kon ik het allemaal uitrekenen en begroten. Dat wekte groot vertrouwen.’ Naast haar tot in detail uitgewerkte businessplan kon Erica namelijk bogen op werkervaring als bijstandsconsulente en medewerker P&O, waardoor ze mensenkennis heeft en cijfermatig sterk is onderlegd. Kunstzinnig is ze heel haar leven al. Ze heeft kunstacademie gedaan (niet afgemaakt), richtte huizen in voor architectenbureau Ad van Iepenburg, heeft in verschillende kledingwinkels gewerkt en was personalshopper voor, onder andere, haar vroegere collega’s. O ja, én ze is model geweest.  

IMG_8098

Up-coming Utrecht

Bovendien wist ze exact hoe de winkel eruit moest zien. ‘Ik wilde perse een pand in de Zadelstraat, toen een up-coming stukje Utrecht. Mensen die onderweg zijn naar een cursus aan de universiteit lopen hier langs en worden hopelijk door de etalage aangetrokken, zodat ze na de studiedag even binnen stappen. De etalage moet er altijd tiptop uitzien. De hele winkel trouwens. Ik bén de winkel.’ En dan doelt Erica niet alleen op de merken die ze verkoopt, maar ook op de inrichting van het pand. ‘Omdat ik lang ben, heb ik met mijn toenmalige man zelf de meubels ontworpen en gemaakt. Ze zijn groot en hoog, zodat mijn lengte minder opvalt. Dat is belangrijk, want mensen zijn daar vaak door geïntimideerd. Dat wil ik niet, want dan komt niemand de winkel binnen.’

 De naam van de winkel, AY, verwijst naar de gelijknamige farao, de vermoedelijke vader van Nefertite (‘De mooie is gekomen’). ‘Omdat je het uitspreekt als het Engelse ‘I’ opperde een vriend om er ‘Adore Yourself’ van te maken. Het gaat mij om AY, dat staat voor schoonheid, tijdloosheid en kracht.’ Schoon- en tijdloosheid van de kleding in de winkel, uiteraard. De kracht, voor het doorzettingsvermogen en de power die er nodig is om een eigen winkel te runnen. ‘Het is hartstikke leuk, maar niet altijd makkelijk. Op stille dagen is het altijd de vraag wanneer het weer aantrekt en ieder nieuw seizoen is het afwachten of mijn klanten waarderen wat ik heb ingekocht. Als beginnend ondernemer heb ik nog geen eigen vermogen opgebouwd, in die zin is iedere dag spannend en zijn stille tijden zenuwslopend. Gelukkig ben ik sterk en houd ik van een beetje spanning. Bovendien is alles tot nu toe goed gekomen. Ondanks de crisis groei ik ieder jaar!’

Persoonlijke aandacht

Erica is naar eigen zeggen in een gat gesprongen. ‘Ik miste in Utrecht een winkel die gezellig was met verkopers die kennis hadden van de stoffen en persoonlijke aandacht voor de klanten. Ik weet hoe de verschillende stoffen vallen, hoe ze te met elkaar te combineren zijn en ik zie – dankzij mijn kunstacademie-oog – in een oogopslag wat iemand staat. Het gaat allemaal over de verhoudingen van iemands lichaam.’ Erica vind het belangrijk om haar klanten bij naam te kennen en te weten wat ze in hun kast hebben hangen. ‘Daar investeer ik in. Als er een item binnenkomt dat bij iemands garderobe past, sms ik die klant. Ik ben bezig met het opbouwen van een relatie met mijn klanten en ben er niet op uit om hen een groot bedrag stuk te laten slaan.’

 

Een sollicitatie – Wat trek ik aan?!?

Nu ik Erica haar toch spreek, maak ik van de gelegenheid gebruik wat algemene tips te vragen over sollicitatiekleding, of een belangrijk-gesprek-met-een- belangrijke-eventuele- nieuwe-klant-kleding. Erica steekt direct van wal: ‘Vaak maken mensen daar een heel gedoe van. Laat dat! Iedereen heeft wel een nette broek, een jasje en een topje. Trek iets aan dat lekker zit. Natuurlijk moet het netjes zijn, maar het is even belangrijk dat je je er comfortabel en mooi in voelt.’

‘Let op dat je schoenen niet knellen! En zorg dat je een bepaalde vorm van zakelijkheid en afstandelijkheid uitstraalt. Dat bereik je door te kiezen voor rustige ingetogen kleuren. Geen prints, die leiden af en geven je gesprekspartner het gevoel dat je iets te verbergen hebt. Lang haar, draag je opgestoken of in ieder geval vast zodat je gezicht goed te zien is. Dat geeft een open uitstraling. Make-up en sieraden houd je rustig. Fotografeer jezelf in de out-fit die je van plan bent aan te trekken. Kom je over zoals je over wil komen?’

Heel lang

Géén hoge hakken, dan word je nog langer en daar wordt de persoon tegenover je onzeker van. Je komt intimiderend over.

Heel klein

Jij trekt juist knalhakken aan.

Vol figuur

Het is belangrijk dat je los vallende donkerkleurige kledingstukken aantrekt van een mooie kwaliteit. Een jurk met een lang sluik vallend jasje of vest in een kleur. En – de uitzondering! – een sjaal in een afwijkende kleur met een bijzondere print.

Dun figuur

Blijf weg van donkere kleuren. Lichtkleurige kleding geeft je meer body. Kies voor een pak met een eveneens lichtkleurige trui eronder.

IMG_8106Maak kans op een gratis garderobe check en 10 % korting!

Moet je binnenkort op een sollicitatiegesprek, heb je een nieuwe baan waar je een heel nieuwe garderobe voor nodig hebt, of heb je een behoorlijk budget stuk te slaan en wil je graag advies? Erica biedt de eerste drie lezers van ‘Uitgewerkt’ die zich bij haar in de winkel melden een gratis garderobe check aan, plus een korting van 10% bij besteding vanaf €500,00.

Adore Yourself, Zadelstraat 9, 3511 LR Utrecht,  Tel: +31(0)30-2331183 , info@adoreyourself.nl

Nieuwe site, twee tests en …

Schermafbeelding 2015-09-10 om 16.42.33

Verbouwing

Machtig mina wat is het lang geleden dat ik iets van me heb laten horen. Jammer – en zeker niet commercieel … – maar het is niet anders. Ik dacht steeds ‘ik wacht even totdat de verbouwing van de site helemaal af is.’ Dat is het nog steeds niet. Wat je nu ziet  is een webblog over de arbeidsmarkt die langzaamaan transformeert in een website waarop toekomstige opdrachtgevers kunnen zien wat ik voor ze kan betekenen (portfolio en aanbevelingen staan op het verlanglijstje). Om het overzichterlijker te maken dan het was hebben we (ik en mijn broertje Wouter, van wie ik afhankelijk ben om dit soort ideeën tot een goed einde te brengen en die overigens ontzettend goed aan de weg timmert als ondernemer – ik voel een interview opkomen) een ander theme gekozen. Dat zorgt weliswaar voor een rustiger beeld, maar betekent ook dat de blogs die ik eerder heb gepost opnieuw moeten worden opgemaakt willen ze er een beetje aantrekkelijk uitzien om te lezen. Posts die niet meer relevant zijn heb ik verwijderd. Zo is ‘Mijn week in foto’s’ verdwenen.

Hoe ik het blog verder in ga richten en hoe frequent ik van me zal laten horen, weet ik nog niet. Ik heb verschillende plannen, buiten ‘Uitgewerkt’, die ik vorm wil gaan geven, maar die zijn zo prematuur dat ik er niets over kan zeggen.

Zelfinzicht

Waar ik wel graag wat over wil zeggen zijn de twee tests die veel zelfinzicht geven, plus de juiste woorden om een mooi profiel op je CV mee te componeren. Het CV als opsomming van een aantal jaartallen en feiten verliest immers snel terrein, was onlangs (4 september) in de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) te lezen. In het krantenartikel claimt technisch bemiddelaar Connect de eerste te zijn die het CV in de ban doet. In plaats daarvan werkt de bemiddelaar voor technisch personeel liever met profielschetsen. Gebaseerd op de competenties van de werkzoekende wordt in een aantal zinnen geschetst waarom de kandidaat geschikt is voor de functie. En dat blijkt veel beter te werken. In het krantenartikel staat te lezen dat uitzendorganisatie Tempo Team al eerder heeft opgemerkt ‘dat vaardigheden als aanpassingsvermogen en flexibiliteit de komende tijd veel belangrijker worden dan een waslijst aan werkervaring en opleidingen.’ En om zo’n profiel accuraat op te stellen zijn deze tests heel handig!

MBTI
De eerste is de MBTI-test. Inmiddels gratis en voor niets on-line in te vullen en zoals ze zelf zeggen’ freakishly accurate’. En: ‘It’s so incredible to finally be understood.’ Precies wat ik dacht toen ik de testresultaten las. Dus:

‘Take our Personality Test and get a ‘freakishly accurate’ description of who you are and why you do things the way you do.’

 

Discover Your Strengths
Voor de tweede test koop je eerst het boekje Now, Discover Your Strengths bij
 Bol.com voor 14,00 euro. Je leest over de werkwijze en achterin vind je een code waarmee je een verder gratis test kunt doen. Met als resultaat een opsomming van jouw vijf belangrijkste competenties in volgorde van belangrijkheid. Zoek goed naar de 1.0 versie van de test, anders werkt de code niet. Nog een waarschuwing: kras de code voorzichtig te voorschijn met een muntstuk ofzo, anders is de code onleesbaar en moet je nog een keer het boek kopen. Dat had ik dus. Ik kraste de eerste keer iets te enthousiast met mijn duimnagel.

LET OP
En last but zeker not least,  houd de eerst volgende post in de gaten. Vooral als je in (of dichtbij) Utrecht woont. De eigenaresse van een heel mooie kledingwinkel vertelt over haar ondernemerschap én geeft behoorlijk wat korting op haar collectie…

Onderwijzer aan de macht

‘Leraren waren de arbeiders, maar zijn nu de ingenieurs van het onderwijs,’ zegt de in Amsterdam wonende Franse socioloog Laurent Chambon in de Tegenlicht-aflevering ‘Onderwijzers aan de macht’. Zo is het!, juicht de oud-docent én de zzp’er in mij.

Nieuw werken
Sinds ik vorig jaar ben wegbezuinigd bij de VARAgids ben ik nog meer fan van het VPRO-programma Tegenlicht dan ik al was. Ik was het, omdat de documentairereeks zo accuraat de contouren van de toekomst weet te schetsen en ik ben het nog meer, omdat veel uitzendingen over mijn huidige leven gaan. De afleveringen over ‘het werken van morgen’ – banen stapelen, het verdwijnen van banen/vaste contracten, als zzp’er in verschillende verbanden met andere zelfstandigen opdrachten aannemen – gaan over mijn manier van werken van nu. Het is fantastisch, frustrerend en beangstigend tegelijk.

f3c14013a13e963f3fb3a41007695c34

Nieuw onderwijs
Met grote interesse volg ik het debat over het basisloon en de ontwikkelingen in het onderwijs. Als er een compleet nieuwe arbeidstoekomst voor ons ligt, is het belangrijk dat we daar op beide vlakken op anticiperen. Onderwijs gaat mij sowieso aan het hart, als voormalig docent geschiedenis. Tijdens mijn korte carrière voor de klas – twee jaar – bleek hoe totaal ongeschikt ik ben als leraar. Iedere dag fietste ik huilend naar mijn werk. Weer lag er een dag voor me, waarop ik tekort zou schieten als juf. Ik was alleen maar bezig met overleven en had niet de rust er te zijn voor de leerlingen. Ik zag wat ze nodig hadden, maar het ontbrak mij aan het gereedschap om het ze te geven. Het was een frustrerende uitputtingsslag. Voor de leerlingen moet het niet veel anders zijn geweest. Goed onderwijs begint immers met de juiste persoon voor de klas.

Samen gelukkig worden
Ik geloof zeker dat we moeten kijken naar nieuwe vormen van onderwijs en het aanreiken van vaardigheden die in de toekomst gevraagd zullen worden van onze kinderen en die wil ik ook absoluut gaan bekijken. Het terugdringen van de administratiejungle en het doorgeslagen toetsingssysteem en de overal ontluikende initiatieven om ons onderwijssysteem, allemaal ontzettend belangrijk, interessant of hoopgevend.

Maar het begint en eindigt met de persoon voor de klas. Iemand die oog heeft voor alle persoontjes in de banken voor hem of haar. Ik moet denken aan Meester Bart die zijn leven als docent op een Middelbare School deelt op Tumblr. Er spreekt een grote liefde voor zijn kinderen en het vak van docent uit zijn anekdotes. En ik moet denken aan zijn Japanse collega Kanamori. Hij is al meer dan 30 jaar leraar en daarnaast filosoof en cultuurhistorisch vrijdenker. Zijn doel voor de klas: kinderen leren samen gelukkig te worden. Hij moedigt kinderen aan plezier te hebben en leert zijn klas dat ze hun eigen sterke kanten en die van hun vrienden moeten bevestigen en laten bevestigen. Kanamori wil een klas waar kinderen een sterk emotionele band met elkaar hebben en reikt ideeën aan hoe dat in het leven kan. Want zegt hij, ‘Als één kind niet gelukkig is, is niemand gelukkig.’ Dat leidde in 2003 – Kanamori is dan 57 jaar – tot de prachtige en ontroerende documentaire Childeren full of life.

 

Deze blog verscheen eerder op de site Tekst2000 B1

Verbeter de wereld, word freelancer

article-0-1B3F5503000005DC-952_964x670

 

Avontuur
Vandaag precies een jaar geleden ging ik officieel uit dienst bij de VARA. Ik had niet kunnen verzinnen dat ik een jaar later zou doen, wat ik nu doe. En ik ben héél benieuwd hoe op 1 april 2016 mijn leven eruit ziet. Werk ik nog steeds als zelfstandige? En wat, waar en hoe dan? Of ben ik weer in loondienst en waar dát dan? Ik ben er bij tijd en wijle zenuwachtig over, maar voor het grootste gedeelte van de tijd vind ik het freelanceschap een spannend avontuur.

Zuur
Het is hard werken om aan nieuw werk te komen, maar ik ontmoet er allemaal interessante mensen door, die op hun beurt hard hun best doen om aan werk te komen. En dan is het zuur dat er weer (sommige) anderen zijn die jouw werk voor lief nemen en er liever niet voor betalen. Dat ze nog net een bedankmailtje schrijven, maar dat je zelf moet vragen waar de factuur naar toe kan worden gestuurd. Laat staan dat ze in het geval van een blad een recensie-exemplaar toe sturen. Niet netjes. Héél lang doen over het uitbetalen van een factuur. Onbeleefd. Soms denk ik dat de wereld er een stukje beter uit zou zien als iedereen een tijd beginnend ondernemer/zelfstandige zou zijn. Gewoon om eens te ervaren hoe het is als er zo met je (werk) wordt omgegaan. Voelen wat je moet doen om te zorgen dat je werk krijgt. Een keer aan de andere kant staan werkt verhelderend. Voor mij in ieder geval. Ik geloof dat ik de waardering voor werk uitgedrukt in geld beter begrijp.

Onderhandelen?
Een vriend van mij vertelde over een discussie met zijn schoonouders, die overal onderhandelen om het onderste uit de kan te krijgen. Iets waar hij zich als freelancer aan ergert. Toen zijn schoonmoeder hem laatst vroeg waarom ze hem en zijn vrouw en kinderen zo weinig zagen, antwoordde hij dat er heel veel tijd ging zitten in werken, omdat iedereen zijn diensten voor niks wil. Hij verwees daarbij, bijwijze van voorbeeld, naar hun onderhandelingen met de tuinman. ‘Als jullie de tuinman vragen voor niks het gras te maaien, moet de man elders twee keer zo lang werken om toch aan het benodigde inkomen te komen.’  Schoonmama vond dat natuurlijk totaal iets anders. Wat zij doen is scherp onderhandelen. Wat hun schoonzoon wordt aangedaan is asociaal.

Iemand betaalt de prijs
Precies hieraan moest ik denken toen ik in de Volkskrant een stuk las over duurder voedsel en waarom dat beter is. Kern van het verhaal: voor alles wat wij erg goedkoop vergaren wordt elders de prijs betaald. Dat geldt natuurlijk evengoed voor kleding. Voor alle goederen en diensten eigenlijk waar wij gebruik van maken, ver weg en in Nederland. Dat is niet fair.

2ef4ed52f07619044efb4af93043369e

 

[gevonden op mashable.com]

Creative bohémian

12c92cb5802f25dec886f68e94ded03e

Leren leren
In het eerste jaar van de studie leerden ik en mijn medestudenten hoe we moest leren. Een van de lessen was dat je soms weliswaar zoveel studiewerk had dat je dat nooit in een dag af kon hebben, maar dat je dan ‘s avonds in je bedje tóch tegen jezelf moest zeggen dat het klaar was. ‘Maar wat als het dan nog niet af is?!’ riep ik vertwijfeld. ‘Typisch een vraag voor jou, ‘ lachte vriendin L., die mij in korte tijd al goed had leren kennen.

l_b6333d10-758e-11e1-b6a0-b13bbb400001Leren werken
Hier moest ik onlangs aan denken toen ik me afvroeg wanneer ik genoeg heb gewerkt op een dag, in een week. Er stroomt een hevig calvinisme door mijn aderen. Werken doen we in het zweet des aanschijns en het is al snel niet goed genoeg. Ergo: werken is zwaar en niet leuk. Dat idee is zelfs voor mij inmiddels achterhaald. Lesgeven viel voor mij in die categorie en hield ik dus niet lang vol. Schrijven is ook vaak ploeteren, maar leuk! Maar op dit moment doe ik een groot deel van de tijd iets dat alleen maar leuk is: mensen ontmoeten en met ze praten, ze met elkaar in contact brengen, samenwerkingsplannen smeden, etc. Het is allemaal nodig, maar het kost allemaal tijd. En ik vind het zo aangenaam, dat ik het moeilijk vind het als werk te zien. Dat moet ik herzien, anders kom ik alleen met nachtwerk aan het beoogde aantal werkuren. En ik heb al het idee dat ik constant werk. Werk en privé zijn totaal verweven bij mij. Ik woon alleen en heb geen kinderen om voor te zorgen, ik kán altijd aan de slag. En ik vind dat prettig, dacht ik. Ik ben nou eenmaal niet iemand van de  overzichten en schema’s, daar val ik juist van stil. Ik houd ervan hoe ik soms doldraai van de ideeën – die bijna allemaal een stille dood sterven – en hoe ik aan de haal kan gaan met een gedachte die me invalt.

Het nieuwe werken
Gisteren keek ik de Tegenlicht-aflevering ‘Het werken van morgen‘ (aanrader!) en ik vermoed dat ik bij de groep creative bohémiens hoor. Ik denk dan direct aan strand, zon en palmbomen, dus ik associeer me er graag mee. Ik ben heel blij dat ik na mijn ontslag (volgende week een jaar geleden) mezelf opnieuw aan het uitvinden ben. Ik vind het leuk, het geeft veel reuring en energie. Maar ook spanning. Dat voel ik aan mijn rug, die stijf is van de stress en dat zie ik aan de wallen onder mijn ogen van het het woelen in bed voordat ik in slaap val omdat alle plannen die ik heb juist in rust toestand doorontwikkelen.

Alle begin is spannend natuurlijk, houd ik mezelf voor. En ik kan beter mijn definitie van werk herzien, want ik vind wat ik nu doen veel te leuk om los te laten. En ik moet een beetje vertrouwen hebben, scheelt enórm!

 

FREELANCE Aan de slag

Schermafbeelding 2015-02-12 om 10.57.10


Stilte
Excuses voor de lange stilte. Ik heb er een goede reden voor: werk!  Sinds begin januari ben ik voor een aantal maanden freelance coördinator van MuseumService. Freelance ja, ik ben voor mezelf begonnen. Ik schreef natuurlijk nu en dan stukken, viel in bij mijn oude werkgever en al die tijd vroeg ik me af wat ik wilde – terwijl ik uiteraard solliciteerde en werkte aan Uitgewerkt – een vaste baan, of toch zzp’er?  Als ik toch eens mijn werk kon maken van wat ik nu doe, dacht ik dan. MuseumService bood die kans. Eigenlijk had ik daar stap voor stap verslag van willen doen, maar dat is zo eenvoudig niet, op een openbaar dagboek. Voor je het weet rijd je jezelf in de wielen.

Starten
Nu zit ik bij het UWV in het starterstraject. Ik ontvang 26 weken 29 % minder WW-uitkering en hoef niet te solliciteren. Het is een mooie regeling, want ik geniet gedurende het half jaar best of both sides: ik ontplooi mezelf als ondernemer en ben tegelijkertijd veilig verzekerd. Inmiddels heb ik de juiste VAR-verklaring aangevraagd en mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. En ik heb een ‘mannetje’ in de arm genomen dat mijn belastingen gaat doen. Ik werk onder de naam Uitgewerkt – Aan de slag, dit blog wordt namelijk mijn levend portfolio. Bovendien vind ik dat de naam de lading op meerdere manieren dekt. Is je oude formule uitgewerkt? Ik ga voor je aan de slag. Ik heb een nieuw plan voor je uitgewerkt, je kunt weer aan de slag. Ik vraag mijn broer visitekaartjes voor mij te ontwerpen en zal een tweede bankrekening openen. En dan voel ik me al een behoorlijke zzp’er. Dat geregel is niet echt mijn hobby, maar ik heb me voorgenomen om het te zien als een interessante exercitie, waar ik wellicht handige do’s en dont’s en how to’s uit kan extraheren voor op ‘Uitgewerkt’.

Netwerken
Zoals ik al eens had beloofd om te doen over het gebruik van social media en je netwerk. Ik geloof daar heilig in. Het werkt veel beter dan reageren op vacatures. De klus bij MuseumService is daar een voorbeeld, want ik kom er aan via mijn sinds april opgebouwde netwerk. Loopbaanexpert en auteur Aaltje Vincent laat in een tekening de levensloop van een vacature zien. De boodschap: ‘De mensen die NU het werk doen, dat jij wilt doen, weten het eerst dat er een vacature is. Zorg dat je in hun vizier staat.’ Netwerken dus. Het is niet voor niks dat het UWV een netwerkgesprek accepteert als sollicitatieactiviteit. Dat kan niet zonder social media, waaronder LinkedIn.

aaltjeVincentDefWeb

 

 

UITagenda Utrecht

 

4f55d996b136514a6f900bed601f0988_f1822

 

scu_marie-nanette_schaepmanJAN, PARK, UITagenda

Bladenmaker Marie Nanette Schaepman, die eerder JAN en PARK bedacht, lanceerde afgelopen woensdag een nieuw magazine voor Utrecht. Ze ontwikkelde het culturele lifestylemagazine UITagenda Utrecht in opdracht van de stichting Cultuurpromotie Utrecht, naar het voorbeeld van de Uitkrant in Amsterdam en de Uitagenda in Rotterdam. Het magazine biedt een overzicht van het culturele aanbod van Utrecht en van wat er verder allemaal te doen is in de stad. ‘Want uit onderzoek bleek, dat lang niet iedereen op de hoogte is van wat er allemaal voorhanden is’, zegt Schaepman.

UTRECHTSE ONDERNEMERSuitagenda_161214

Naast het inzichtelijk maken van het cultuuraanbod, wil Schaepman dat erin doorklinkt dat Utrecht een stad is met veel jonge ondernemers. ‘Dat hangt daar overal in de lucht’. Nieuwe initiatieven, horeca en leuke nieuwe winkels zullen dan ook hun weg vinden naar het magazine. Zo heeft het eerste nummer naast een stuk over de acteurs van De Verleiders, wiens theatervoorstelling binnenkort in Utrecht te zien is, ook een verhaal over de Vechtclub XL;  een ontmoetingsplek voor creatieve ondernemers. Dus ik was blij dat ik bij het lanceringsfeestje aanwezig was. Ik heb Schaepman voorgesteld om koffie te drinken, omdat ik heel graag voor een magazine voor mijn eigen stadsie wil schrijven over ondernemers. Dat past immers perfect bij Uitgewerkt. Omdat ik voor Uitgewerkt de gewoonte heb ontwikkeld om veel mensen aan te spreken, ben ik al op veel nieuwe initiatieven gestuit in Utrecht. Het is een goeie zet geweest van de stichting Cultuurpromotie Utrecht om een echte bladenmaker in de arm te nemen, Schaepman heeft er een echt magazine van gemaakt. Mooi!

10 KEER, GRATIS

Het blad verschijnt tien keer per jaar in een oplage van 35.000 en wordt gratis verspreid bij onder meer cafés, podia en culturele instanties. En ook bij de Albert Heijn, om een zo breed mogelijk publiek te bereiken. [bron Villamedia]

Nu.nl over UITagenda

Schaepman is tevens hoofdredacteur van online magazine Shot of Joy

Schermafbeelding 2014-12-21 om 10.52.18