Category Archives: werk

Beeld & Geluid (2)

Schermafbeelding 2016-04-07 om 10.01.53

Haar stem spreekt boekdelen. Ze vraagt of ze gelegen belt en ik hoor dat ze zich schrap zet om mij het slechte nieuws te brengen. Ik ben het niet geworden. Ik word niet de nieuwe educatief medewerker bij Beeld en Geluid. ‘We hebben het heel lang over je gehad. Je presentatie in het atrium en het gesprek waren heel goed, maar je filmpje… die van de anderen waren beter.’

Met zijn drieen werden we die dag ontvangen. Twee mannen en ik. Er werd uitgelegd wat er van ons werd verwacht: een presentatie geven over Beeld en Geluid, een sollicitatiegesprek voeren en we moesten een filmpje maken over een favoriet onderdeel van De Experience, het museumgedeelte van Beeld en Geluid. Om beurten werden we voor de onderdelen opgeroepen. Een educatief medewerker hielp waar nodig met de basics van het editen. Bij de presentatie in het atrium kwamen mijn onderwijservaring duidelijk van pas. Ik vond het spannend, maar ook leuk om te vertellen over het gebouw, de functie en het ontstaan ervan. Tijdens het gesprek werd duidelijk dat oefening inderdaad kunst baart. Ik snap dat mijn filmpje niet goed was. Mijn ongemak was aan alle kanten zichtbaar. En ik kan me voorstellen dat het editen subtieler had gekund.

‘Nogmaals,’ zegt de stem aan de telefoon, ‘je presentatie en gesprek waren prima. Als algemeen publieksmedewerker zou je het prima doen.’ Ik val haar in de rede: ‘Zoeken jullie daar dan nog iemand voor?’ Ik verwacht een ‘nee’, maar krijg een ‘ja’. Ik word dus geen educatief medewerker, maar algemeen publieksmedewerker. Op oproepbasis. Na de vele afwijzingen die ik heb gehad de laatste tijd, ben ik helemaal high van deze ‘ja. Ik heb een bijbaan bij Beeld en Geluid!

Beeld en geluid

Schermafbeelding 2016-03-30 om 15.10.16

Ik neem dezelfde trein als dat ik tot april 2014 elke dag deed. Passagiers, waaronder ik, nemen plaats in de Eerste klas, omdat zoals altijd de trein over vol is. Ik ben op weg naar Beeld en Geluid voor een sollicitatiegesprek. Nou ja gesprek: gesprek + tests. Ik ben gevraagd van twee tot vijf uur in te ruimen in mijn agenda. De lat ligt hoog voor een toekomstig educatief medewerker. Een filmpje kunnen editen lijkt de belangrijkste skill te zijn. En dat moet ik ter plekke  laten zien.

Het is bijna twee jaar na mijn ontslag en het runnen van mijn eigen tekstbureau loopt niet zo voorspoedig als ik had gedacht. Ik teer snel in op mijn spaargeld en heb een bijbaantje nodig. Lopend van het station naar Het Instituut voor Beeld en Geluid, voel ik me raar. Ik heb het gebouw in twee jaar tijd dag voor dag zien verrijzen als ik naar en van mijn werk op de VARAgids redactie liep. Nooit gedacht dat ik daar op een dag zou gaan solliciteren als educatief medewerker. De redactie was mijn thuis. Het was vanzelfsprekend om een baan te hebben. Als ik nu terugkijk op die tijd kan ik me bijna niet voorstellen dat ik een baan had. En dat ik zo verwend was om het vanzelfsprekend te vinden. Ik zou het graag weer willen: een (vaste) baan met collega’s. De economie trekt aan, zeggen ze. En ik zie ook inderdaad heel veel leuke en geschikte vacatures, maar ik mag zelden op gesprek (en mag ik wel, dan ben ik de eeuwige tweede). Omdat er zoveel aanbod is, kunnen ze het schaap met de vijf poten eisen en krijgen. Zelfs voor een telefonische klantenservicefunctie was ervaring vereist en werd ik ongeschikt bevonden. Dat is slikken. Frustrerend. Beeld en Geluid past bij mij. Media, onderwijs en museum. Check, check en check. Alleen dat editen. Afijn, gaan met die banaan. Met rechte rug en een lach begroet ik de dame die mij allerhartelijkst ontvangt.

Nieuwe site, twee tests en …

Schermafbeelding 2015-09-10 om 16.42.33

Verbouwing

Machtig mina wat is het lang geleden dat ik iets van me heb laten horen. Jammer – en zeker niet commercieel … – maar het is niet anders. Ik dacht steeds ‘ik wacht even totdat de verbouwing van de site helemaal af is.’ Dat is het nog steeds niet. Wat je nu ziet  is een webblog over de arbeidsmarkt die langzaamaan transformeert in een website waarop toekomstige opdrachtgevers kunnen zien wat ik voor ze kan betekenen (portfolio en aanbevelingen staan op het verlanglijstje). Om het overzichterlijker te maken dan het was hebben we (ik en mijn broertje Wouter, van wie ik afhankelijk ben om dit soort ideeën tot een goed einde te brengen en die overigens ontzettend goed aan de weg timmert als ondernemer – ik voel een interview opkomen) een ander theme gekozen. Dat zorgt weliswaar voor een rustiger beeld, maar betekent ook dat de blogs die ik eerder heb gepost opnieuw moeten worden opgemaakt willen ze er een beetje aantrekkelijk uitzien om te lezen. Posts die niet meer relevant zijn heb ik verwijderd. Zo is ‘Mijn week in foto’s’ verdwenen.

Hoe ik het blog verder in ga richten en hoe frequent ik van me zal laten horen, weet ik nog niet. Ik heb verschillende plannen, buiten ‘Uitgewerkt’, die ik vorm wil gaan geven, maar die zijn zo prematuur dat ik er niets over kan zeggen.

Zelfinzicht

Waar ik wel graag wat over wil zeggen zijn de twee tests die veel zelfinzicht geven, plus de juiste woorden om een mooi profiel op je CV mee te componeren. Het CV als opsomming van een aantal jaartallen en feiten verliest immers snel terrein, was onlangs (4 september) in de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) te lezen. In het krantenartikel claimt technisch bemiddelaar Connect de eerste te zijn die het CV in de ban doet. In plaats daarvan werkt de bemiddelaar voor technisch personeel liever met profielschetsen. Gebaseerd op de competenties van de werkzoekende wordt in een aantal zinnen geschetst waarom de kandidaat geschikt is voor de functie. En dat blijkt veel beter te werken. In het krantenartikel staat te lezen dat uitzendorganisatie Tempo Team al eerder heeft opgemerkt ‘dat vaardigheden als aanpassingsvermogen en flexibiliteit de komende tijd veel belangrijker worden dan een waslijst aan werkervaring en opleidingen.’ En om zo’n profiel accuraat op te stellen zijn deze tests heel handig!

MBTI
De eerste is de MBTI-test. Inmiddels gratis en voor niets on-line in te vullen en zoals ze zelf zeggen’ freakishly accurate’. En: ‘It’s so incredible to finally be understood.’ Precies wat ik dacht toen ik de testresultaten las. Dus:

‘Take our Personality Test and get a ‘freakishly accurate’ description of who you are and why you do things the way you do.’

 

Discover Your Strengths
Voor de tweede test koop je eerst het boekje Now, Discover Your Strengths bij
 Bol.com voor 14,00 euro. Je leest over de werkwijze en achterin vind je een code waarmee je een verder gratis test kunt doen. Met als resultaat een opsomming van jouw vijf belangrijkste competenties in volgorde van belangrijkheid. Zoek goed naar de 1.0 versie van de test, anders werkt de code niet. Nog een waarschuwing: kras de code voorzichtig te voorschijn met een muntstuk ofzo, anders is de code onleesbaar en moet je nog een keer het boek kopen. Dat had ik dus. Ik kraste de eerste keer iets te enthousiast met mijn duimnagel.

LET OP
En last but zeker not least,  houd de eerst volgende post in de gaten. Vooral als je in (of dichtbij) Utrecht woont. De eigenaresse van een heel mooie kledingwinkel vertelt over haar ondernemerschap én geeft behoorlijk wat korting op haar collectie…

Verbeter de wereld, word freelancer

article-0-1B3F5503000005DC-952_964x670

 

Avontuur
Vandaag precies een jaar geleden ging ik officieel uit dienst bij de VARA. Ik had niet kunnen verzinnen dat ik een jaar later zou doen, wat ik nu doe. En ik ben héél benieuwd hoe op 1 april 2016 mijn leven eruit ziet. Werk ik nog steeds als zelfstandige? En wat, waar en hoe dan? Of ben ik weer in loondienst en waar dát dan? Ik ben er bij tijd en wijle zenuwachtig over, maar voor het grootste gedeelte van de tijd vind ik het freelanceschap een spannend avontuur.

Zuur
Het is hard werken om aan nieuw werk te komen, maar ik ontmoet er allemaal interessante mensen door, die op hun beurt hard hun best doen om aan werk te komen. En dan is het zuur dat er weer (sommige) anderen zijn die jouw werk voor lief nemen en er liever niet voor betalen. Dat ze nog net een bedankmailtje schrijven, maar dat je zelf moet vragen waar de factuur naar toe kan worden gestuurd. Laat staan dat ze in het geval van een blad een recensie-exemplaar toe sturen. Niet netjes. Héél lang doen over het uitbetalen van een factuur. Onbeleefd. Soms denk ik dat de wereld er een stukje beter uit zou zien als iedereen een tijd beginnend ondernemer/zelfstandige zou zijn. Gewoon om eens te ervaren hoe het is als er zo met je (werk) wordt omgegaan. Voelen wat je moet doen om te zorgen dat je werk krijgt. Een keer aan de andere kant staan werkt verhelderend. Voor mij in ieder geval. Ik geloof dat ik de waardering voor werk uitgedrukt in geld beter begrijp.

Onderhandelen?
Een vriend van mij vertelde over een discussie met zijn schoonouders, die overal onderhandelen om het onderste uit de kan te krijgen. Iets waar hij zich als freelancer aan ergert. Toen zijn schoonmoeder hem laatst vroeg waarom ze hem en zijn vrouw en kinderen zo weinig zagen, antwoordde hij dat er heel veel tijd ging zitten in werken, omdat iedereen zijn diensten voor niks wil. Hij verwees daarbij, bijwijze van voorbeeld, naar hun onderhandelingen met de tuinman. ‘Als jullie de tuinman vragen voor niks het gras te maaien, moet de man elders twee keer zo lang werken om toch aan het benodigde inkomen te komen.’  Schoonmama vond dat natuurlijk totaal iets anders. Wat zij doen is scherp onderhandelen. Wat hun schoonzoon wordt aangedaan is asociaal.

Iemand betaalt de prijs
Precies hieraan moest ik denken toen ik in de Volkskrant een stuk las over duurder voedsel en waarom dat beter is. Kern van het verhaal: voor alles wat wij erg goedkoop vergaren wordt elders de prijs betaald. Dat geldt natuurlijk evengoed voor kleding. Voor alle goederen en diensten eigenlijk waar wij gebruik van maken, ver weg en in Nederland. Dat is niet fair.

2ef4ed52f07619044efb4af93043369e

 

[gevonden op mashable.com]

Creative bohémian

12c92cb5802f25dec886f68e94ded03e

Leren leren
In het eerste jaar van de studie leerden ik en mijn medestudenten hoe we moest leren. Een van de lessen was dat je soms weliswaar zoveel studiewerk had dat je dat nooit in een dag af kon hebben, maar dat je dan ‘s avonds in je bedje tóch tegen jezelf moest zeggen dat het klaar was. ‘Maar wat als het dan nog niet af is?!’ riep ik vertwijfeld. ‘Typisch een vraag voor jou, ‘ lachte vriendin L., die mij in korte tijd al goed had leren kennen.

l_b6333d10-758e-11e1-b6a0-b13bbb400001Leren werken
Hier moest ik onlangs aan denken toen ik me afvroeg wanneer ik genoeg heb gewerkt op een dag, in een week. Er stroomt een hevig calvinisme door mijn aderen. Werken doen we in het zweet des aanschijns en het is al snel niet goed genoeg. Ergo: werken is zwaar en niet leuk. Dat idee is zelfs voor mij inmiddels achterhaald. Lesgeven viel voor mij in die categorie en hield ik dus niet lang vol. Schrijven is ook vaak ploeteren, maar leuk! Maar op dit moment doe ik een groot deel van de tijd iets dat alleen maar leuk is: mensen ontmoeten en met ze praten, ze met elkaar in contact brengen, samenwerkingsplannen smeden, etc. Het is allemaal nodig, maar het kost allemaal tijd. En ik vind het zo aangenaam, dat ik het moeilijk vind het als werk te zien. Dat moet ik herzien, anders kom ik alleen met nachtwerk aan het beoogde aantal werkuren. En ik heb al het idee dat ik constant werk. Werk en privé zijn totaal verweven bij mij. Ik woon alleen en heb geen kinderen om voor te zorgen, ik kán altijd aan de slag. En ik vind dat prettig, dacht ik. Ik ben nou eenmaal niet iemand van de  overzichten en schema’s, daar val ik juist van stil. Ik houd ervan hoe ik soms doldraai van de ideeën – die bijna allemaal een stille dood sterven – en hoe ik aan de haal kan gaan met een gedachte die me invalt.

Het nieuwe werken
Gisteren keek ik de Tegenlicht-aflevering ‘Het werken van morgen‘ (aanrader!) en ik vermoed dat ik bij de groep creative bohémiens hoor. Ik denk dan direct aan strand, zon en palmbomen, dus ik associeer me er graag mee. Ik ben heel blij dat ik na mijn ontslag (volgende week een jaar geleden) mezelf opnieuw aan het uitvinden ben. Ik vind het leuk, het geeft veel reuring en energie. Maar ook spanning. Dat voel ik aan mijn rug, die stijf is van de stress en dat zie ik aan de wallen onder mijn ogen van het het woelen in bed voordat ik in slaap val omdat alle plannen die ik heb juist in rust toestand doorontwikkelen.

Alle begin is spannend natuurlijk, houd ik mezelf voor. En ik kan beter mijn definitie van werk herzien, want ik vind wat ik nu doen veel te leuk om los te laten. En ik moet een beetje vertrouwen hebben, scheelt enórm!

 

FREELANCE Aan de slag

Schermafbeelding 2015-02-12 om 10.57.10


Stilte
Excuses voor de lange stilte. Ik heb er een goede reden voor: werk!  Sinds begin januari ben ik voor een aantal maanden freelance coördinator van MuseumService. Freelance ja, ik ben voor mezelf begonnen. Ik schreef natuurlijk nu en dan stukken, viel in bij mijn oude werkgever en al die tijd vroeg ik me af wat ik wilde – terwijl ik uiteraard solliciteerde en werkte aan Uitgewerkt – een vaste baan, of toch zzp’er?  Als ik toch eens mijn werk kon maken van wat ik nu doe, dacht ik dan. MuseumService bood die kans. Eigenlijk had ik daar stap voor stap verslag van willen doen, maar dat is zo eenvoudig niet, op een openbaar dagboek. Voor je het weet rijd je jezelf in de wielen.

Starten
Nu zit ik bij het UWV in het starterstraject. Ik ontvang 26 weken 29 % minder WW-uitkering en hoef niet te solliciteren. Het is een mooie regeling, want ik geniet gedurende het half jaar best of both sides: ik ontplooi mezelf als ondernemer en ben tegelijkertijd veilig verzekerd. Inmiddels heb ik de juiste VAR-verklaring aangevraagd en mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. En ik heb een ‘mannetje’ in de arm genomen dat mijn belastingen gaat doen. Ik werk onder de naam Uitgewerkt – Aan de slag, dit blog wordt namelijk mijn levend portfolio. Bovendien vind ik dat de naam de lading op meerdere manieren dekt. Is je oude formule uitgewerkt? Ik ga voor je aan de slag. Ik heb een nieuw plan voor je uitgewerkt, je kunt weer aan de slag. Ik vraag mijn broer visitekaartjes voor mij te ontwerpen en zal een tweede bankrekening openen. En dan voel ik me al een behoorlijke zzp’er. Dat geregel is niet echt mijn hobby, maar ik heb me voorgenomen om het te zien als een interessante exercitie, waar ik wellicht handige do’s en dont’s en how to’s uit kan extraheren voor op ‘Uitgewerkt’.

Netwerken
Zoals ik al eens had beloofd om te doen over het gebruik van social media en je netwerk. Ik geloof daar heilig in. Het werkt veel beter dan reageren op vacatures. De klus bij MuseumService is daar een voorbeeld, want ik kom er aan via mijn sinds april opgebouwde netwerk. Loopbaanexpert en auteur Aaltje Vincent laat in een tekening de levensloop van een vacature zien. De boodschap: ‘De mensen die NU het werk doen, dat jij wilt doen, weten het eerst dat er een vacature is. Zorg dat je in hun vizier staat.’ Netwerken dus. Het is niet voor niks dat het UWV een netwerkgesprek accepteert als sollicitatieactiviteit. Dat kan niet zonder social media, waaronder LinkedIn.

aaltjeVincentDefWeb

 

 

Succes

INKOMEN & KWETSBAARHEID
Even een hart onder de riem van iedereen die bezig is zijn of haar eigen toko’ tje of onderneming op te zetten. Geïnspireerd door mijn vriendin Saskia Derks van Van Vroeger Voor Later (jullie kennen haar van deze ‘Koffie drinken met …) Ze schreef van de week een Terugblik-blog waar iedereen die ondernemer of zzp’er is in herkent.

Het deed mij aan deze illustratie denken:

success-graph-demetri-martin-squiggly-line

 

 

[Door Demetri Martin]

Zo is het precies. Of zo

ONGESCHIKT
Walt Disney werd ontslagen door de hoofdredacteur van een krant omdat hij ‘geen goede ideeën had’. De eerste keer dat Jerry Seinfeld op een podium stond werd hij weg gejoeld. En Oprah Winfrey werd ontslagen bij een reportage tv-programma omdat ze ‘niet geschikt was voor een televisiescherm’.

 

Denken in beeld

cfaef7fa4f115341c224edaccb95915f

MASTERCLASS
Na twee dagen masterclass ‘Denken in beeld’ was ik helemaal daas, maar ook heel content. Het was fantastisch. (Chef-)redacteuren van publiekstijdschriften, opinie- en omroepbladen zouden worden getraind in denken in beeld. Aangemoedigd worden om een eigen visie te ontwikkelen waar het gaat om denken in beeldideeën, beeldselectie en storytelling. Daar wilde ik als beeldliefhebber heel graag bij zijn, maar de inschrijvingstermijn was al lang verlopen. Ik waagde er een mailtje aan en ik mocht er nog bij! Het overtrof mijn verwachtingen. Meestal ligt het tempo van soortgelijke cursusdagen laag, met ellenlange voorstelrondjes die het concentratievermogen tarten. Hier niet.

FLIPPERKAST
Organisator COP had bevlogen mensen ingehuurd, de locatie (twee verschillende, werkt heel goed!) was perfect en de deelnemers geïnteresseerd. En ik was weer eens forens. Ik hoorde ‘er’ weer bij. Bij de werkende kant van de samenleving. Zo voelde het in ieder geval en dat voelde goed. Het was een heerlijke sensatie om als vanouds, net als ‘iedereen’, in het donker in een overvolle trein te reizen, moe en met een eveneens overlopend hoofd. Niet in de laatste plaats omdat ik dwars door mijn schaamte heen heb lopen leuren met mezelf als werkzoekende. Ik zou immers geen knip voor de neus waard zijn geweest als ik niet van de gelegenheid gebruik had gemaakt om kenbaar te maken dat ik werk zoek. Ik ben nog steeds hyper van alle input. Het is een soort flipperkast in m’n hoofd en ik kan niet kiezen welk idee ik het eerst uit ga werken.

ELS OP HET PAARD
En ik ben nogal jaloers op het beroep van Helena van Dun, een van de docenten (zie onder). Wat zij doet komt het dichtst in de buurt van wat ik van jongsafaan wil doen, alleen wist ik tot deze masterclass niet dat dit zo kon, eerlijk gezegd. Ik vond en vind het moeilijk om te omschrijven wat voor soort werk ik wil doen. De gemene deler is ‘dingen maken’. In de breedste zin van het woord. Net als toen ik jong was eigenlijk. Ik schreef  het boek ‘Els op het paard’, hield een dagboek bij, breidde een Maja de Bij-popje en een trui (samen met oma), richtte keer op keer mijn kamer opnieuw in, stopte uitgescheurde pagina’s uit interieurbladen in een map voor later, liet me door films inspireren voor de inrichting van mijn eerste huis. Ik schrijf en brei nog steeds. Houd er nog steeds van mijn huis opnieuw in te richten. Ik ben zelfs een keer naar een open avond van Artemis geweest, waar ik me heb laten afschrikken door alle het talent dat ik daar zag. Ik vind het leuk om kennis over te dragen, het beste uit mensen te halen, samen een nieuw project te beginnen. Ik hoor vaak dat ik moet focussen. Ook tijdens de masterclass viel dat woord een aantal keer in de gesprekken die ik voerde. En dan had ik het alleen nog maar over schrijven. De focus betreft dan de niche waarbinnen ik zou moeten opereren. Dat is blijkbaar een must voor de huidige arbeidsmarkt. Iedere keer dat iemand tegen me zegt dat ik moet kiezen, me op een ding moet richten, voel ik me als een kind dat berispt wordt. ‘Onzin,’ zei gelukkig een van mijn mede-cursisten, ‘fuck de focus’. Een vrouw naar mijn hart.

 

Luis Mendo Editorial Designer, illustrator
 http://www.luismendo.com

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHelena van Dun, adviseur, beeldcoördinator en trainer

voor onder andere Libelle, Red, Nouveau,

VT wonen, Eigen Huis & Interieur, Autoweek, Psychologie Magazine

en als docent verbonden geweest aan Charles Montaigne, Artemis en Hogeschool Utrecht

Jaap Biemans / Coverjunkie 

Cover lover & mag addict.

foreveryoungIt’s all about creativity in magazine design

 http://www.coverjunkie.com

 Martijn van de Griendt, fotograaf.

Maakt veel werk in opdracht voor kranten, tijdschriften en reclamebureaus en vrij werk.

Dit jaar had hij een tentoonstelling in de Kunsthal,

hij heeft diverse boeken samengesteld en is winnaar van verschillende prijzen

van de Zilveren Camera (o.a. voor jong talent in 1997)

 

IMG_6974

Cyprian Koscielniak, illustrator bij NRC en Frankfurter Allgemeine

en losse opdrachten voor o.a. Rabobank, Joods Historisch Museum,

diverse Poolse magazines, ABN AMRO.

Daarnaast is Cyprian docent illustratie bij Academy Minerva in Groningen
www.cypriankoscielniak.com

Robotisering

pr52476-2-955068-650x450-b-p-d0d0c8

ASSCHER
En ineens is het overal: de robotisering als bedreiging voor de arbeidsmarkt. Het begon met een lezing van de Minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher (PvdA), zo’n twee weken geleden. ‘Robots vooral bedreiging voor lage inkomens’, kopte de Volkskrant die een samenvatting gaf van Asschers praatje. Maar ik zeg het verkeerd: eigenlijk begon het met het boek van mijn held Rutger Bregman. Ik las het Volkskrant-artikel en dacht verrukt: de minister heeft het nieuwe boek van Bregman gelezen! Ik gooide mijn veronderstelling op Twitter en jawel, Bregman bevestigde die!

Schermafbeelding 2014-10-09 om 09.42.43

 

DWDD
En nu is het robotisering wat de klok slaat. In het journaal, in dagelijkse spreads in de krant en bij DWDD, waar een paar robotjes te gast waren. Columnisten buitelen over elkaar heen om de uitspraken van de minister weg te zetten als bangmakerij en onzin. Als iets van alle tijden, wat ook zo is, zie het krantenartikel uit 1935, maar wat niet betekent dat we geen actie moeten ondernemen. Ik zou zo graag willen dat er ook een paar stapjes verder werd gegaan en werd gefilosofeerd en gediscussieerd over wat het zou kunnen betekenen voor onze toekomst. Voor de verzorgingsstaat. Eigenlijk dat heel het boekje van Bregman wordt behandeld. Ik zou willen dat Bregman een denktank leidt voor alle betrokken ministeries en dat hij optreedt als hoogleraar bij DWDD University.

Schermafbeelding 2014-09-30 om 20.34.33

BUITENHOF
Buitenhof had hem afgelopen zondag uitgenodigd voor een debat met voormalig PvdA-partijvoorzitter Ruud Vreeman, naar aanleiding van de kritiek op de koers van de PvdA. Jongeren voelen zich niet meer aangesproken door de sociaaldemocratie. Hoe dat komt, wilde Buitenhof van de mannen weten. Bottom line: Bregman begreep de kritiek en vindt: de huidige tijd vraagt om actuele visies. Vreeman staat achter de koers van zijn partij. Het verhaal zou alleen beter uitgelegd moeten worden. Het werd bevlogen en jong tegen behoudend oud. Een generatieclash. Leuke televisie, maar de ideologische discussie is natuurlijk niet gebonden aan leeftijd. Hoe dan ook, het begin is gemaakt! Als uitsmijter een TEDpraatje van een generatiegenoot van Bregman.

 

 

 

Werkloos in Nederland

safe_image.phpIedereen maandag Altijd Wat Monitor over werkloosheid in Nederland gezien?  Ik zeg tijd voor een ander systeem.

Hoe gaan we om met werklozen?

Bijna 700.000 mensen zitten zonder baan. De werkloosheid is historisch hoog. Miljoenen euro’s worden uitgetrokken om mensen weer aan een baan te helpen met reïntegratietrajecten, werkervaringplaatsen en subsidies. Helpen deze maatregelen mensen echt aan een baan, zijn ze zinvol of zijn het vooral bedrijven die profiteren van de overvloed aan werkzoekenden? Altijd Wat onderzocht of deze maatregelen tot uitwassen op de arbeidsmarkt leiden.

Bekijk video

Meer Altijd Wat Monitor

Schermafbeelding 2014-09-29 om 09.19.07_0

Staatssecretaris Klijnsma accepteert verdringing door arbeidsgehandicapten

Staatssecretaris Jette Klijnsma (sociale zaken) accepteert de arbeidsverdringing als gevolg van de verplichte inzet van werklozen en arbeidsgehandicapten.
LEES ARTIKEL

SocialReturn_Lobke-van-AarVoormalig jobcoach bij gemeente waarschuwt werklozen voor ‘social return’

Een werkloze man die zelf tot voor kort werklozen aan een baan moest helpen, dat is nog eens een interessante tipgever. Hij is nu een jaar werkloos en in theorie een groot voorstander van social return, maar in de praktijk is het volgens hem een wassen neus.
LEES ARTIKEL

 Wat is de monitor? Contact met ‘Altijd Wat Monitor’
[illustratie: _overruimte]