Category Archives: Identiteit

Nieuwe site, twee tests en …

Schermafbeelding 2015-09-10 om 16.42.33

Verbouwing

Machtig mina wat is het lang geleden dat ik iets van me heb laten horen. Jammer – en zeker niet commercieel … – maar het is niet anders. Ik dacht steeds ‘ik wacht even totdat de verbouwing van de site helemaal af is.’ Dat is het nog steeds niet. Wat je nu ziet  is een webblog over de arbeidsmarkt die langzaamaan transformeert in een website waarop toekomstige opdrachtgevers kunnen zien wat ik voor ze kan betekenen (portfolio en aanbevelingen staan op het verlanglijstje). Om het overzichterlijker te maken dan het was hebben we (ik en mijn broertje Wouter, van wie ik afhankelijk ben om dit soort ideeën tot een goed einde te brengen en die overigens ontzettend goed aan de weg timmert als ondernemer – ik voel een interview opkomen) een ander theme gekozen. Dat zorgt weliswaar voor een rustiger beeld, maar betekent ook dat de blogs die ik eerder heb gepost opnieuw moeten worden opgemaakt willen ze er een beetje aantrekkelijk uitzien om te lezen. Posts die niet meer relevant zijn heb ik verwijderd. Zo is ‘Mijn week in foto’s’ verdwenen.

Hoe ik het blog verder in ga richten en hoe frequent ik van me zal laten horen, weet ik nog niet. Ik heb verschillende plannen, buiten ‘Uitgewerkt’, die ik vorm wil gaan geven, maar die zijn zo prematuur dat ik er niets over kan zeggen.

Zelfinzicht

Waar ik wel graag wat over wil zeggen zijn de twee tests die veel zelfinzicht geven, plus de juiste woorden om een mooi profiel op je CV mee te componeren. Het CV als opsomming van een aantal jaartallen en feiten verliest immers snel terrein, was onlangs (4 september) in de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) te lezen. In het krantenartikel claimt technisch bemiddelaar Connect de eerste te zijn die het CV in de ban doet. In plaats daarvan werkt de bemiddelaar voor technisch personeel liever met profielschetsen. Gebaseerd op de competenties van de werkzoekende wordt in een aantal zinnen geschetst waarom de kandidaat geschikt is voor de functie. En dat blijkt veel beter te werken. In het krantenartikel staat te lezen dat uitzendorganisatie Tempo Team al eerder heeft opgemerkt ‘dat vaardigheden als aanpassingsvermogen en flexibiliteit de komende tijd veel belangrijker worden dan een waslijst aan werkervaring en opleidingen.’ En om zo’n profiel accuraat op te stellen zijn deze tests heel handig!

MBTI
De eerste is de MBTI-test. Inmiddels gratis en voor niets on-line in te vullen en zoals ze zelf zeggen’ freakishly accurate’. En: ‘It’s so incredible to finally be understood.’ Precies wat ik dacht toen ik de testresultaten las. Dus:

‘Take our Personality Test and get a ‘freakishly accurate’ description of who you are and why you do things the way you do.’

 

Discover Your Strengths
Voor de tweede test koop je eerst het boekje Now, Discover Your Strengths bij
 Bol.com voor 14,00 euro. Je leest over de werkwijze en achterin vind je een code waarmee je een verder gratis test kunt doen. Met als resultaat een opsomming van jouw vijf belangrijkste competenties in volgorde van belangrijkheid. Zoek goed naar de 1.0 versie van de test, anders werkt de code niet. Nog een waarschuwing: kras de code voorzichtig te voorschijn met een muntstuk ofzo, anders is de code onleesbaar en moet je nog een keer het boek kopen. Dat had ik dus. Ik kraste de eerste keer iets te enthousiast met mijn duimnagel.

LET OP
En last but zeker not least,  houd de eerst volgende post in de gaten. Vooral als je in (of dichtbij) Utrecht woont. De eigenaresse van een heel mooie kledingwinkel vertelt over haar ondernemerschap én geeft behoorlijk wat korting op haar collectie…

Creative bohémian

12c92cb5802f25dec886f68e94ded03e

Leren leren
In het eerste jaar van de studie leerden ik en mijn medestudenten hoe we moest leren. Een van de lessen was dat je soms weliswaar zoveel studiewerk had dat je dat nooit in een dag af kon hebben, maar dat je dan ‘s avonds in je bedje tóch tegen jezelf moest zeggen dat het klaar was. ‘Maar wat als het dan nog niet af is?!’ riep ik vertwijfeld. ‘Typisch een vraag voor jou, ‘ lachte vriendin L., die mij in korte tijd al goed had leren kennen.

l_b6333d10-758e-11e1-b6a0-b13bbb400001Leren werken
Hier moest ik onlangs aan denken toen ik me afvroeg wanneer ik genoeg heb gewerkt op een dag, in een week. Er stroomt een hevig calvinisme door mijn aderen. Werken doen we in het zweet des aanschijns en het is al snel niet goed genoeg. Ergo: werken is zwaar en niet leuk. Dat idee is zelfs voor mij inmiddels achterhaald. Lesgeven viel voor mij in die categorie en hield ik dus niet lang vol. Schrijven is ook vaak ploeteren, maar leuk! Maar op dit moment doe ik een groot deel van de tijd iets dat alleen maar leuk is: mensen ontmoeten en met ze praten, ze met elkaar in contact brengen, samenwerkingsplannen smeden, etc. Het is allemaal nodig, maar het kost allemaal tijd. En ik vind het zo aangenaam, dat ik het moeilijk vind het als werk te zien. Dat moet ik herzien, anders kom ik alleen met nachtwerk aan het beoogde aantal werkuren. En ik heb al het idee dat ik constant werk. Werk en privé zijn totaal verweven bij mij. Ik woon alleen en heb geen kinderen om voor te zorgen, ik kán altijd aan de slag. En ik vind dat prettig, dacht ik. Ik ben nou eenmaal niet iemand van de  overzichten en schema’s, daar val ik juist van stil. Ik houd ervan hoe ik soms doldraai van de ideeën – die bijna allemaal een stille dood sterven – en hoe ik aan de haal kan gaan met een gedachte die me invalt.

Het nieuwe werken
Gisteren keek ik de Tegenlicht-aflevering ‘Het werken van morgen‘ (aanrader!) en ik vermoed dat ik bij de groep creative bohémiens hoor. Ik denk dan direct aan strand, zon en palmbomen, dus ik associeer me er graag mee. Ik ben heel blij dat ik na mijn ontslag (volgende week een jaar geleden) mezelf opnieuw aan het uitvinden ben. Ik vind het leuk, het geeft veel reuring en energie. Maar ook spanning. Dat voel ik aan mijn rug, die stijf is van de stress en dat zie ik aan de wallen onder mijn ogen van het het woelen in bed voordat ik in slaap val omdat alle plannen die ik heb juist in rust toestand doorontwikkelen.

Alle begin is spannend natuurlijk, houd ik mezelf voor. En ik kan beter mijn definitie van werk herzien, want ik vind wat ik nu doen veel te leuk om los te laten. En ik moet een beetje vertrouwen hebben, scheelt enórm!

 

Van de een op de andere dag – OPROEP

studsplacecast

Beeld uit de tv-serie  Studs’ Place

WIL JIJ MET JE VERHAAL IN DE VOLKSKRANT?

daan3Vanaf januari begint romanschrijver, interviewer en historicus Daan Heerma van Voss met een tweewekelijkse interviewserie in de Volkskrant (V-katern, twee pagina’s, één foto) over werklozen / werkzoekenden. In zijn oproep op Facebook zegt hij: ‘Hun verhalen zijn doorgaans niet meer dan voetnoten bij statistieken, of bij een neergaande AEX-lijn. Dat zou ik met deze serie willen rechtzetten. Een echo van Studs Terkel’s Working‘. Mensen ‘from all walks of life‘. Het is tot nu toe lastig gebleken om aan mensen van boven de 55 te komen, en aan mensen met een andere etnische achtergrond dan de Nederlandse. Gesprekken over het leven na het werk, over nieuwe hoop en hopeloosheid, over schaamte en trots, over werk en zelfbeeld. Kent u mensen (het liefst uit deze twee categorieën) die met me zouden willen praten? Mail gaarne naar: vandeeneopdeanderedag@gmail.com. Heel veel dank! Daan Heerma van Voss’

Uiteraard heb ik mezelf eerst voor het hoofd geslagen, dat ik niet met dit interview-idee naar de Volkskrant ben gegaan. Want dit is natuurlijk de manier om te laten zien wat werkloos zijn allemaal met zich meebrengt. Ik hoop dan ook dat ik door deze oproep te verspreiden bijdraag aan een interviewserie met een evenwichtige samenstelling van de Nederlandse bevolking.

We zijn er nog niet

VrolijkeKerst feb 2014
VROLIJKE KERST

Voor de VARAgids interviewde ik deze week scenariste Tamara Bos (Minoes, Het paard van Sinterklaas, Wiplala), over haar nieuwe jeugdserie Vrolijke Kerst en de manier waarop ze te werk gaat bij het schrijven van scripts (komende dinsdag ligt dat gidsje in de schappen mensen). We kwamen te spreken over emancipatie (je leest in het stuk wel waarom) en concludeerden: we zijn er nog niet wat betreft de gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen.

Toen ik na een uurtje telefoneren ophing, moest ik denken aan een Amerikaans artikel dat ik laatst las over een vrouw die moeder en entrepreneur is. Het hebben van haar eigen business (award-winning en al) viel haar zwaar. Dat vertelde ze haar arts, die concludeerde dat ze als werkende moeder natuurlijk moeite had om te schipperen om noch haar baan, noch haar kinderen te kort te doen. Maar dat is het punt niet, ze wil helemaal niet die perfecte moeder zijn, haar bedrijf kost haar gewoon veel energie. Je moet het zo maar lezen, zij kan het veel beter verwoorden dan ik, maar ze is ervan overtuigd en ik ben daar haar overtuigd dat diezelfde arts deze opmerking nooit tegen een man had gemaakt die vader is en een zaak runt. I’m NOT Trying to Have It All

[Vrolijke Kerst is dagelijks vanaf 6 december te zien om 18:00 uur op NPO Z@pp]

ZELFSTANDIGE MET KERSTPAKKET

Over werken als zelfstandige en Kerstmis gesproken: waar is je kerstpakket als zzp’er? Precies, nergens. Judit Grotenhuis en Oscar Kocken hebben daar voor zzp’ers in en om Utrecht iets leuks op bedacht. Via Kerstpakketservice.com matchen zij freelancers die voor elkaar een kerstpakket maken. Je koopt en maakt voor tien euro een kerstpakket dat je tijdens een kerstborrel met elkaar uitwisselt. Het is dus ook een beetje netwerken. Ik ben voor! 0f5427f154430cb4a817e828a2684426

Succes

INKOMEN & KWETSBAARHEID
Even een hart onder de riem van iedereen die bezig is zijn of haar eigen toko’ tje of onderneming op te zetten. Geïnspireerd door mijn vriendin Saskia Derks van Van Vroeger Voor Later (jullie kennen haar van deze ‘Koffie drinken met …) Ze schreef van de week een Terugblik-blog waar iedereen die ondernemer of zzp’er is in herkent.

Het deed mij aan deze illustratie denken:

success-graph-demetri-martin-squiggly-line

 

 

[Door Demetri Martin]

Zo is het precies. Of zo

ONGESCHIKT
Walt Disney werd ontslagen door de hoofdredacteur van een krant omdat hij ‘geen goede ideeën had’. De eerste keer dat Jerry Seinfeld op een podium stond werd hij weg gejoeld. En Oprah Winfrey werd ontslagen bij een reportage tv-programma omdat ze ‘niet geschikt was voor een televisiescherm’.

 

Denken in beeld

cfaef7fa4f115341c224edaccb95915f

MASTERCLASS
Na twee dagen masterclass ‘Denken in beeld’ was ik helemaal daas, maar ook heel content. Het was fantastisch. (Chef-)redacteuren van publiekstijdschriften, opinie- en omroepbladen zouden worden getraind in denken in beeld. Aangemoedigd worden om een eigen visie te ontwikkelen waar het gaat om denken in beeldideeën, beeldselectie en storytelling. Daar wilde ik als beeldliefhebber heel graag bij zijn, maar de inschrijvingstermijn was al lang verlopen. Ik waagde er een mailtje aan en ik mocht er nog bij! Het overtrof mijn verwachtingen. Meestal ligt het tempo van soortgelijke cursusdagen laag, met ellenlange voorstelrondjes die het concentratievermogen tarten. Hier niet.

FLIPPERKAST
Organisator COP had bevlogen mensen ingehuurd, de locatie (twee verschillende, werkt heel goed!) was perfect en de deelnemers geïnteresseerd. En ik was weer eens forens. Ik hoorde ‘er’ weer bij. Bij de werkende kant van de samenleving. Zo voelde het in ieder geval en dat voelde goed. Het was een heerlijke sensatie om als vanouds, net als ‘iedereen’, in het donker in een overvolle trein te reizen, moe en met een eveneens overlopend hoofd. Niet in de laatste plaats omdat ik dwars door mijn schaamte heen heb lopen leuren met mezelf als werkzoekende. Ik zou immers geen knip voor de neus waard zijn geweest als ik niet van de gelegenheid gebruik had gemaakt om kenbaar te maken dat ik werk zoek. Ik ben nog steeds hyper van alle input. Het is een soort flipperkast in m’n hoofd en ik kan niet kiezen welk idee ik het eerst uit ga werken.

ELS OP HET PAARD
En ik ben nogal jaloers op het beroep van Helena van Dun, een van de docenten (zie onder). Wat zij doet komt het dichtst in de buurt van wat ik van jongsafaan wil doen, alleen wist ik tot deze masterclass niet dat dit zo kon, eerlijk gezegd. Ik vond en vind het moeilijk om te omschrijven wat voor soort werk ik wil doen. De gemene deler is ‘dingen maken’. In de breedste zin van het woord. Net als toen ik jong was eigenlijk. Ik schreef  het boek ‘Els op het paard’, hield een dagboek bij, breidde een Maja de Bij-popje en een trui (samen met oma), richtte keer op keer mijn kamer opnieuw in, stopte uitgescheurde pagina’s uit interieurbladen in een map voor later, liet me door films inspireren voor de inrichting van mijn eerste huis. Ik schrijf en brei nog steeds. Houd er nog steeds van mijn huis opnieuw in te richten. Ik ben zelfs een keer naar een open avond van Artemis geweest, waar ik me heb laten afschrikken door alle het talent dat ik daar zag. Ik vind het leuk om kennis over te dragen, het beste uit mensen te halen, samen een nieuw project te beginnen. Ik hoor vaak dat ik moet focussen. Ook tijdens de masterclass viel dat woord een aantal keer in de gesprekken die ik voerde. En dan had ik het alleen nog maar over schrijven. De focus betreft dan de niche waarbinnen ik zou moeten opereren. Dat is blijkbaar een must voor de huidige arbeidsmarkt. Iedere keer dat iemand tegen me zegt dat ik moet kiezen, me op een ding moet richten, voel ik me als een kind dat berispt wordt. ‘Onzin,’ zei gelukkig een van mijn mede-cursisten, ‘fuck de focus’. Een vrouw naar mijn hart.

 

Luis Mendo Editorial Designer, illustrator
 http://www.luismendo.com

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHelena van Dun, adviseur, beeldcoördinator en trainer

voor onder andere Libelle, Red, Nouveau,

VT wonen, Eigen Huis & Interieur, Autoweek, Psychologie Magazine

en als docent verbonden geweest aan Charles Montaigne, Artemis en Hogeschool Utrecht

Jaap Biemans / Coverjunkie 

Cover lover & mag addict.

foreveryoungIt’s all about creativity in magazine design

 http://www.coverjunkie.com

 Martijn van de Griendt, fotograaf.

Maakt veel werk in opdracht voor kranten, tijdschriften en reclamebureaus en vrij werk.

Dit jaar had hij een tentoonstelling in de Kunsthal,

hij heeft diverse boeken samengesteld en is winnaar van verschillende prijzen

van de Zilveren Camera (o.a. voor jong talent in 1997)

 

IMG_6974

Cyprian Koscielniak, illustrator bij NRC en Frankfurter Allgemeine

en losse opdrachten voor o.a. Rabobank, Joods Historisch Museum,

diverse Poolse magazines, ABN AMRO.

Daarnaast is Cyprian docent illustratie bij Academy Minerva in Groningen
www.cypriankoscielniak.com

Zelfverzekerd standje

Screen Shot 2014-09-23 at 1.56.37 PM

 

JE LICHAAMSTAAL MAAKT WIE JE BENT

Wel eens van een ‘power pose’ gehoord? Komt-ie: ga staan als Wonder Women (benen uit elkaar zodat je stevig staat en armen in je zij.) Dat ziet er zelfverzekerd uit en verandert de chemische processen in je hersenen, zodat je daadwerkelijk moediger wordt!

Fantastisch toch?

amy-cuddy-power-pose

Geloof je niet dat het zo simpel kan zijn. Kijk dan even de TEDtalk van Harvard professor Amy Cuddy. Of lees dit stuk uit de New York Times over de resultaten van Cuddy’s werk.

Women in particular often shrink in public settings, [Cuddy] said. The men in her Harvard classes shoot their arms straight up to answer questions, while the women tend toward a bent-elbow wave. Along with touching the face or neck or crossing the ankles tightly while sitting, “these postures are associated with powerlessness and intimidation and keep people back from expressing who they really are,” Ms. Cuddy said…A paper that she wrote in 2010 with the researchers Dana R. Carney and Andy J. Yap found that lab participants who spent two minutes in a room alone doing high-power poses (feet on the desk with fingers laced behind the head, let’s say) increased testosterone levels by about 20 percent and lowered the stress hormone cortisol by about 25 percent…To scroll through the email Ms. Cuddy has received since TED…is to understand how much impact a simple idea, well delivered, can make: Nervous test-takers say they’re now getting A’s; coaches have turned Bad News Bears teams into champions…

Caroline has done this for years: “Before a job interview or important phone call, I’ll go somewhere inconspicuous, like the bathroom, and hold my arms over my head,” she says, “I feel a little funny doing it, but it works for me. I immediately feel confident.”

After hearing Cuddy’s research, actress Allison Williams does reverse power posing when playing Marnie on Girls: “Marnie generally has her shoulders forward, inched slightly up, and her arms folded as a line of defense,” she says.

Even small tweaks to body language—like leaning forward and putting your arms on the table during a meeting, versus touching your neck and crossing your legs—can make a huge difference.

Auw – Afgewezen (2)

sales-rejection

 

AUW

‘De pijn van afwijzing verloopt via dezelfde hersenroute als fysieke pijn laten fMRi-scans zien,’ zegt website Psychologisch. Dacht ik al! Afgelopen donderdag was ik de afgewezene. Ik ben het niet geworden bij Univers en dat vind ik ontzettend jammer. Heel erg jammer. Het universiteitsblad wordt door een leuke redactie gemaakt en het gesprek was ook al zo leuk. En goed. Positief.  Smaakte naar meer.  Vond ik. En zij ook, dat voelde ik gewoon. En dan toch niet door gaan naar de tweede ronde. Dat doet pijn.Ik herkende het gevoel van toen ik werd ontslagen. Ook al was dat nog pijnlijker, omdat ik plotsklaps niet meer nodig was. En ik dientengevolge uit de redactiefamilie werd verwijderd.

OERTIJD

Ik had voorzien dat ik teleurgesteld zou zijn als ik niet voor de volgende sollicitatieronde zou worden uitgenodigd, maar dat ik me zo verslagen zou voelen. Zo ontmoedigd. Zo … niks waard … Nee, dat niet. Dus het kwam hard aan. Een gevoel dat uit de oertijd stamt: ‘Heel vroeger was afwijzing vergelijkbaar met de doodstraf. Als je uit de groep werd geweerd waren je overlevingskansen meteen dramatisch kleiner. Erbij horen was van levensbelang. Degenen die gevoeliger waren voor afwijzing en daardoor manieren verzonnen om die pijn te voorkomen hadden zowel grotere overlevings- als voortplantingskansen, waardoor deze gevoeligheid aan daarop volgende generaties werd doorgegeven. Hierom ook onthouden wij de pijn van sociale situaties beter dan momenten waar we met ons hoofd tegen open deurkasten en lage plafonds stoten. […]  Sociale pijn steekt over het algemeen harder en langer dan fysieke pijn.’

DUS

Kijk, dat is dan toch een soort troost. Ik ben niet de enige. Bovendien ben ik na een weekend sippen boven Jan en zijn er  twee sollicitatiebrieven de deur uit. Ik was mooi wel een van de zes uit 131 brieven! En Libelle en het Mauritshuis hebben me destijds ook uitgenodigd. Het is niet zo dat mijn brieven direct in de prullenbak verdwijnen. Dus.

rejection

Waarom afwijzing niet altijd slecht is.

Mijn ei

mimiapples-682x1024

 

PAUW
Wat plezierig dat Jeroen Pauw ophef heeft veroorzaakt met zijn uitspraken over het geringe aantal vrouwelijke gasten in talkshows. Daardoor kan ik met een zweem van actualiteit het ei kwijt waar ik heel mijn vakantie mee heb rondgelopen. En ja, hij heeft gelijk, er zijn nog niet voldoende vrouwen in hogere bestuurlijke functies, maar er zijn natuurlijk genoeg vrouwen die iets interessants hebben gedaan, gemaakt en hebben te melden.

 

002b33153a8444e2b02e268291422eac

MIJN EI

Maar goed, mijn ei. Het begon met een post op het blog Manger van televisiekok, kookboekenschrijver, blogger en beeldschone moeder van zeven kinderen in de Médoc, Mimi Thorisson (foto). Iemand had het nodig gevonden commentaar te geven op een instagram foto waarop ze een bakkerswinkel uit komt lopen met twee van haar dochters en een van haar vele honden. Het commentaar, dat ze overigens direct heeft gewist: ‘You promote childbirth and cooking but women should be in boardrooms making important decisions as CEO’s.’ Mijn mond viel open van verbazing. Deze vrouw verdient haar centen met dingen die ze heel leuk vindt om te doen. Helaas zag Thorisson zich genoodzaakt om zichzelf te verdedigen. Ik vond het commentaar zo absurd dat ik er om moest lachen, tegelijkertijd vond ik het verdrietig. Waarom elkaar zo afkammen? Net als in de Pauw-discussie. Vrouwen die andere vrouwen wegzetten als zeikwijfen, omdat ze part-time werken. Als schuldige, als degenen die het voor de rest verpesten, omdat ze met hun deeltijd banen de standaard zouden zetten voor alle vrouwen. Waarom elkaar zo de maat nemen, afkatten, neerhalen, beschamen? En ik dacht aan mijn idool Caitlin Moran, militant feministe die als maatstaaf heeft: zouden mannen het ook doen?  Het antwoord is ja, volgens Moran, mannen zijn kritisch op elkaar.

SCHAAMTE

Natuurlijk mogen vrouwen het oneens zijn met elkaar. En toch zit het me niet lekker. Dat komt denk ik omdat ik het het instagramcommentaar las terwijl ik mijn andere vakantieboeken tot mij nam. Namelijk die van Brené Brown. Het derde deel van mijn ei. De vrouw wier TEDtalks ik al op Uitgekleed plaatste, doet onderzoek waar ik jaloers op ben. Ze bekijkt wetenschappelijk wat verbondenheid is en wat het doet voor mensen. Tijdens dat onderzoek (dat nu al tien jaar duurt) stuitte ze als eerste op schaamte, een grote boosdoener. Het kostte haar zes jaar onderzoek om er grip op te krijgen: We zetten schaamte in om de ander onze wil op te leggen. Bij het opvoeden van kinderen, in het onderwijs, en in werk situaties. Denk aan een leidinggevende die iemand te kakken zet tegenover zijn of haar collega’s. We kennen allemaal wel iemand die schaamte inzet als machtsmiddel, want die persoom zijn we zelf. Iedereen doet het. Man en vrouw. Maar het werkt niet, het heeft zelfs een averechts effect. We verwijderen ons van elkaar, terwijl we elkaar eigenlijk nodig hebben, ook al geven we dat liever niet toe. Het alleen afkunnen straalt iets krachtigs uit en staat hoog aangeschreven in onze cultuur. Maar het werkt niet. De mens is gemaakt als kuddedier, niemand redt het alleen. Als heel de wereld Browns boeken zou lezen en ter harte zou nemen zou er een revolutie kunnen plaatsvinden. Of nou ja, iets gematigder en beter verwoord door professor Jody Williams, Nobelprijswinnaar voor de Vrede in 1997 over Gelukkig ben ik niet de enige: ‘Dit belangrijke en hoopvolle boek biedt een gedurfd nieuw perspectief.’ En zo is het.